"Naast de boom waar David zich verhing staat een bank. Ik zou o zo graag weten of hij daar nog heeft gezeten voor hij zelfmoord pleegde. Zou hij daar nog eventjes aan ons hebben gedacht, in alle stilte ?" Telefacts praat in Bridgend (Zuid-Wales) met de ouders van tieners die het voorbije jaar zelfmoord pleegden.

Chris is de vader van David Dilling (19), één van de 17 jongeren die het voorbije jaar zelfmoord pleegde in het Welshe stadje Bridgend. De man begrijpt er niks van. Niks van de zelfmoord van zijn zoon, en niks van de zelfmoordgolf die er doorheen Bridgend lijkt te razen. "Het is een mysterie. De laatste keer dat ik David zag was op een vrijdag. Hij was gelukkig. Op zondag stond de politie aan onze deur. Sindsdien probeer ik antwoorden te vinden, maar tevergeefs." Chris is opgelucht omdat hij zijn verhaal kan doen, maar het mag niet bij hem thuis. Sinds de zelfmoord van zijn zoon zit zijn vrouw met een inzinking. "Met elke zelfmoord die erbij komt wordt het erger met haar. Ze heeft paniekaanvallen. Ik hoop voor haar en voor de hele gemeenschap hier dat er een einde komt aan die zelfmoordenrage. Want zo noem ik het, een rage. En onze zoon deed mee. Hij heeft niet beseft wat hij ons aandoet want hij hield van ons, dat weet ik zeker."

Ook Leah Philips (15 jaar) probeerde het afgelopen jaar tot tweemaal toe zelfmoord te plegen. Telkens werd ze gevonden door haar ouders. Tot op vandaag weet haar moeder, Tina, nog altijd niet wat er scheelt. "Het enige wat ze zegt, is dat ze er genoeg van heeft, maar genoeg van wat? Dat weet ik niet." Tina leeft met een constante angst dat een volgende zelfmoordpoging van haar dochter wél fataal zal zijn. "Er zijn nog jongeren die eerst een aantal mislukte pogingen achter de rug hadden. Ik houd mijn hart vast."

17 zelfmoorden in amper 13 maanden tijd. Dat zijn de officiële cijfers maar het zijn er meer. Tracy Roberts kreeg in april vorig jaar te horen dat haar zoon Anthony (19) zich had verhangen in zijn flat. Toch is hij niet in de lijst opgenomen. "Het is precies alsof mijn zoon niet meetelt. Ik had ook liever gehad dat hij niet dood was, maar hij is het wél. En ik kan het weten want ik heb hem gevonden, samen met mijn oudste dochter. Ik pik het niet dat de overheid dit in een doofpot wil steken. Er is hier meer aan de hand dan ze willen toegeven."

Vandaag woensdag 27 februari 2008 om 22.25 uur op telefacts, een reportage: Ann Verlinden en Catherine Bodequin