Abortus: treuren om iets dat je zelf gewild hebt

Hulp bij verwerking van abortus: treuren om iets dat je zelf gewild hebt: Aan abortus zijn medisch en fysisch gezien weinig risico's verbonden. Op psychologisch vlak ligt de zaak toch anders. Ongeveer 10% van de vrouwen die een abortus laat uitvoeren, ondervindt nadien problemen bij de verwerking. In België gaat het jaarlijks om een 1.400-tal vrouwen. De klachten waarmee deze vrouwen te kampen hebben zijn: depressie, seksuele of relationele problemen, woedeaanvallen, irrationeel of zelfvernietigend gedrag… Deze symptomen kunnen zowel direct na een abortus als tientallen jaren later voorkomen. Hierbij gaat het zowel om vrouwen die spijt hebben van hun beslissing als om vrouwen die achter hun beslissing blijven staan.

Zo verging het ook met Els die op haar 43ste plots onverwacht zwanger raakte van haar derde baby. Ze vond dat ze aan dit kind niet de opvoeding kon of wilde geven dan dat ze aan haar 2 andere kinderen gegeven had. Ze had ook besloten om zichzelf verder te ontplooien in haar beroepscarrière en overwoog een abortus. Voor haar man maakte het allemaal niet zoveel uit. "Direct na de abortus was ik in eerste instantie vooral opgelucht", getuigt ze. "Na een paar dagen werd ik echter overspoeld door verdriet en schuldgevoelens. Ik had het makkelijker gevonden als mijn man ook heel duidelijk een abortus had gewild. Dan had ik een deel van de verantwoordelijkheid op hem kunnen afschuiven. Ik begreep mijn eigen gevoelens ook niet helemaal: hoe kon ik treuren om iets dat ik zelf had gewild?'

Inge was 33 toen ze zwanger raakte. Ze wilde toen helemaal geen kind en ook zij ging gewoon over tot de orde van de dag eens de abortus uitgevoerd was. "Het ging een hele tijd goed met mij, tot onze poes stierf", legt ze uit. "Ze is zachtjes gestorven, terwijl ik haar streelde. En ineens was de abortus daar weer. Sindsdien ben ik er dikwijls mee bezig. Ik vraag mij af: Waarom ik? Waarom wij? Het moeilijkste is dat ik mezelf niet begrijp. Vanwaar kwam die paniek toen ik zwanger was? Ik ken mezelf zo niet. Soms schaam ik mij erover dat ik ben zoals ik ben. Ik sta nu echt voor de opgave om mezelf te leren aanvaarden in wat ik kan en niet kan. In mijn leven was er geen vuiltje aan de lucht. En dan kwam de abortus

LAAT EEN REACTIE ACHTER