Dagboek reis naar de Filippijnen, aflevering 4

Dag 6

Vandaag zit 20 % van mijn reis er op. Het is nodig om mijn financiën te vergaren zodat ik op 29 februari de wagen kan afhalen. Volgens de berekeningen zal hij net in de garage passen.

Vannacht heb ik ook goed geslapen, zonder airco. Deze periode van het jaar is waarschijnlijk De beste om naar hier te reizen. Het is niet hot-hot tussen 25° en 30° overdag, s’nachts enkele Graadjes minder. Ik heb ook de indruk dat de lucht veel minder vochtig is. Het aanpassen is
Voor het lichaam dan ook makkelijker dan in juli-augustus bijvoorbeeld.

We moeten natuurlijk een kat een kat noemen. Ook in Santa Rosa zijn er arme wijken. Héél graag zou ik de mensen daar helpen, maar zelf kan ik dit niet allemaal alleen. Hetzelfde geld voor het dorp Inascan in Bicol waar bijna 90 % van de bevolking straatarm is. Ginds zijn de meeste mensen gevlucht voor het geweld van de Mayonvulkaan.

In de namiddag heb ik even op internet gezeten en het Nieuws van België nagekeken. Eigenlijk zie je dat mijn vaderland écht de verkeerde beslissingen neemt en werken blijft ontmoedigen. Het invoeren van de kmheffing bijvoorbeeld aan 0,07 € per km. Je woont
Bijvoorbeeld 25 km van je werk en het openbaar vervoer werkt slecht, zoals op vele landelijke plaatsen. In onze buurt is er géén enkele bus die rechtstreeks naar het station rijd tijdens schoolvakanties… Deze extra belasting zal je minstens 1500 € per jaar extra kosten bovenop de aankoop, brandstof, verzekering en onderhoud van je wagen én zonder rekening te houden met je privé verplaatsingen, vb winkelen, uitstapje. Al bij al betekent dit dat je als werkloze of steuntrekker, zonder wagen, veel meer zal verdienen dan als harde werker met auto. Waarom zou je dan nog werken ? Méér en méér mensen zullen beroep doen op het sociale vangnet, België blijft ook problemen importeren door de kraan van asielzoekers open te laten en sociaal werk zoals Mr Reynders die nu ook de slachtoffers van de oorlog in Lybië en Syrië bij ons zal laten verzorgen zonder te weten of ze nog zullen terugkeren, want op basis van de Conventie van Geneve moet je ook mensen met gezondheidsproblemen opvangen. De Sociale Zekerheid zal dus nog verder worden uitgehold omdat het geld op de verkeerde plaatsen wordt gezocht.

In tijden van crisis moet je hard zijn en je bevolking beschermen. Schrap de 400 miljoen € hulp aan Congo, het verdwijnt toch in de zakken van Kabila zijn kliek, Draai de asielkraan tijdelijk dicht en zorg dat ze in de toekomst enkel druppelsgewijs openkan voor mensen die het echt verdienen en ook in onze maatschappij willen assimileren en werken.

Stop met het geven van een bevel tot het verlaten van het grondgebied maar zet illegalen gewoon buiten, op een vriendelijke manier waar het kan, met dwang waar het moet. Geef degenen in de procedure die wel erkenning kunnen krijgen een arbeidskaart en schakel ze verplicht in, in de vele knelpuntberoepen. Zorg eerst dat jongere werklozen tot 40 jaar die meer dan een jaar stempelen aan het werk gaan. Na een jaar moet je de jobs nemen die openstaan, het recht om te blijven zoeken, sommigen reeds meer dan 20 jaar! Is eindig. De gouden jaren zijn voorbij.

Zorg eerst dat de economie draait, zoveel mogelijk mensen aan de slag gaan en beëindig het bestraffen van de steeds kleiner wordende werkende klasse.

Roep tezelfdertijd ook Europees op voor een leefbaar minimumloon voor elke werkende Europeaan en elke gepensioneerde die écht heeft afgedragen tijdens zijn loopbaan. Roei de excessen uit en doe achterdeuren toe zoals de wet van 1987 waarbij mensen uit de Magreblanden na één dag werken een uitkering kunnen krijgen. Laat bedrijven een minimumbelasting betalen zodat de grote multinationals onze eigen bedrijven niet kapotconcureren en nieuwe monopolies uitzetten, zie bv electrabel, inbev ea…

Geef mensen recht op een leefbaar pensioen na 40 jaar effectief werken maar schaf tezelfdertijd ook de verplichte pensioenleeftijd af. Mensen die zich goed voelen en willen blijven werken moeten dit kunnen. Pensioen moet echter op een maximale loopbaan van 45 jaar worden berekend. Iedere gepensioneerde zou ook bovenop zijn pensioen onbeperkt moeten kunnen blijven bijverdienen zonder zijn pensioen te zien verminderen of verdwijnen. Op de extra verdienste moet hij uiteraard wel afdragen.

Zet alle beschikbare middelen in op het verminderen van de Staatsschuld, leg een intrest vast aan het geld dat de staat nog aan de banken moet van bijvoorbeeld 2,5 % tot de schulden zijn afbetaald. De banken, vooral hun management hebben de bevolking reeds genoeg bestolen
En moeten nu ook hun steentje bijdragen aan het gezondmaking van de Staat.

Ik weet het, ik laat mij weer gaan in mijn filosofie, maar geef toe, er zitten elementen van waarheid in.

Nu ga ik pitten. Een goede nachtrust zal mijn brein terug leegmaken ;o))

Dag 7

Mijn eerste week zit er op. Mijn gezicht is reeds serieus gebruind en mijn nek iets rood ondanks beschermingsolie factor 40. Tja eigenlijk had ik enkel mijn gezicht ingestreken
En dacht ik dat mijn nek door mijn hemd was beschermd, niet dus. De schade valt al bij
Al nog mee, waarschijnlijk zal ook dat nog verbruinen en dan is alles opgelost.

Ondertussen zijn de nodige afspraken gemaakt om onze grills voor de ramen te plaatsen en
Meteen te schilderen. Het onderhandelen laat ik aan mijn schoonbroer over, het scheelt, want
Als buitenlander, men neemt je direct voor een Amerikaan, betaal je net iets meer ;o))

Ik ben ook volop geld aan het wisselen en verzamelen om alle voorziene kosten tijdens deze
Maand te dekken. Hierdoor leef ik ook veel soberder dan dat ik anders zou doen, zo verplaats
Ik mij meestal te voet en ga ik zeer weinig naar de wellnessvoorzieningen.

Als alles goed gaat kan ik volgende week mijn auto afhalen. Het is een tweedehands Toyota
Revo Tamaraw die ik overkocht van een advocate in Manila. In SM zie ik ook meer en meer
Buitenlanders. Australiërs komen na pensionering vrij graag hier wonen wegens de lage kosten en ook Britten zijn hier ruim te vinden. Volgende week ben ik trouwens uitgenodigd op een feest met de Britse Ambassadeur, maar ik wacht nog even af alvorens toe te zeggen.
Het begint inde namiddag en zal waarschijnlijk vrij laat worden. Ik ben hier alleen en keer
Niet graag in de duisternis terug. Op dat ogenblik zal ik ook nog maar pas mijn wagen hebben, wat toch wat oefening zal vergen voor ik die 100 % gewoon ben want hij is een stuk
Groter dan mijn karretje in België. Hier is dat ook nodig want door de overstromingen in het regenseizoen is het een stuk veiliger om te rijden.

Vanmorgen was ik trouwens erg vroeg op. Om 5u30 was ik klaarwakker! Daarom van de nood een deugd gemaakt, wat gekuist en gewassen, ondertussen een stukje muziek geluisterd. Mijn nachtrust was niet goed door problemen van de huurders in mijn eigendom te Denderhoutem. Eigenlijk wil ik de ganse handel verkopen en ergens een kleinere woning kopen. Op die manier heb ik geld om op mijn gemak te leven en ook voor mijn kinderen iets opzij te zetten. Eigendom brengt enkel miserie mee…

Dag 8

Vannacht slecht geslapen. De mails rond de radio, het gezaag van daaruit en de andere problemen in België zoals mijn steeds zwakker wordende moeder houd mij uit mijn slaap.Bovendien is ook het geld voor de wagen nog niet toegekomen. Enerzijds is er miscommunicatie geweest met de bankbediende in België. Het meisje achter het loket daar is misschien een bekwame bediende in haar vak, maar…ze heeft een zwaar gehoorprobleem en hoort nauwelijks, waardoor ze vaak dingen verkeerd verstaat of interpreteert. Het meisje zelf kan er niets aan doen maar ze zou beter renderen op een plaats waar ze enkel administratie doet. Het zou zowel haar als de klanten minder frustratie geven. Anderzijds is er de beperking om met visakaart slechts 20 000 pesos per maand af te halen. Als je dat deelt door 56 dan weet je dat het om een klein bedrag gaat. De aangekochte wagen is een Toyota Revo, tweedehands, maar in goede staat. Het was de wagen van een advocate uit Manila die toch wel toe was aan een nieuw model.

Voor ons was dit een buitenkans. Een wagen huren kost zo’n 1000 € per maand hier, dus heb Je het geld dat je aan die wagen geeft vrij vlug uitgespaard. Er zijn hier ook Chinese wagens op de markt zoals de Chery, Foton en Chana. Misschien worden dat valabele opties maar momenteel twijfel ik zeer aan de kwaliteit van die voertuigen. Alle zaken uit China zijn vaak kitscherig, ogen mooi maar zijn kwalitatief serieus minderwaardig.

Ik wacht een telefoontje van het thuisfront af dat het geld is gestort, dan kan ik mijn oom Blas Hier verwittigen en kunnen we naar Manila om de auto af te halen.

Onderussen is het telefoontje gekomen, nu het zaterdagavond is zal ik de poen samen met Tito Blas maandag afhalen en onmiddellijk om de wagen gaan in Manila. De laatste dagen hebik vooral de zon op mij laten inwerken én ik voel me goed, maar wel wat alleen zonder echtgenote en kinderen. Op tv was het vandaag Anaconda 1-2 en 3, American Idol en So you think you can dance… Het is nacht ondertussen dus ik ga pitten…

Dag 9

Het is zondag. Vandaag besluit ik thuis te blijven, de was te doen, tv te kijken en wat te zonnen op het terras. Er is op een dag als deze écht té veel volk in SM en dan blijf je beter thuis. Wat mij opvalt is dat ik ruim meer “witte” mensen zie in SM Sta Rosa. Blijkt dat veel Australiërs na hun pensioen hier komen wonen omdat het goedkoper is, ook meer Britten. Het is voor hen de beste keuze in Azië, altijd goed weer, het land is ook tweetalig Tagalog-Engels. De levensduurte ligt hier bovendien een stuk lager dan in hun thuislanden en de mensen gaan meer met een lach door het leven. Het enige wat er hier in het begin een beetje stoort is de Amerikaanse verkoopstechnieken, maar eens de mensen je kennen verdwijnt dat als sneeuw voor de zon ;o)) Ik probeer ook steeds langer op te blijven en neem dan iets om te slapen. België, maar vooral Denderhoutem, blijft als een demoon in mijn hoofd spoken en eigenlijk wil ik ervan af. Ik heb trouwens contact genomen met een makelaar om te kijken in hoeverre het zaakje verkocht kan worden én of ik dan geld over hou om een andere woning te kopen met minder onderhoud, minder maar toch buitenruimte én zonder al te veel werk aan.

Dag 10

Ondanks het lange wakkerblijven en de slaappil ben ik om 6u30 uit de veren. Kleren opgeplooid, een lekker bad genomen en mij stilaan klaargemaakt. Nog wat gerust en om 9u30 was Tito Blas aanwezig die vroeg of hij niet te laat was ;o)) Western Union gaat pas om 10 uur open op de plaats waar ik wil zijn, de gesloten Robinsons Bank, dus tijd zat. Het is op een paar minuten wandelafstand.

Het is buiten ondertussen wel reeds 30 graden in de schaduw, we nemen dus maar een trycycletaxi. De omwisseling gebeurd zonder veel problemen en ik krijg omgerekend 53,5 pesos per Euro, terwijl men in SM 56,29 € geeft. De omwisselkoersen van Western Union zijn steeds zéér slecht en bovendien is het opsturen erg duur, maar het gaat wel vlug en makkelijk. Dat is dan ook het enige positieve.

Goed, genoeg geld op zak, de meeste mensen zouden zichtbaar met schrik over straat lopen met zo’n som maar ik heb mij eerlijk gezegd in deze streek nog nooit onveilig gevoeld, in Molenbeek of Sint Joost zou ik veel meer schrik hebben want daar ben je vaak voor jongerenbendes opgejaagd wild.

De trip naar Magellanes Manila verloopt vlot. Onze wagen wacht in Pasay. In de automall betaal ik de wagen. De eigenaar verteld mij met de glimlach nog dat je hier gerust open met het geld mag werken want dat iedereen toch een revolver in zijn zak heeft. Ik regel met hem het papierwerk, ga met hem naar de verzekeringsmakelaar en hij stuurt iemand met mij mee want je hebt ook een goedkeuring van de “highwaypatrol” nodig. Die voorzien een dag waarop je volgens je nrplaat niet in de hoofdstad mag rijden. Voor mij is dat zaterdag. Dit is geen enkel probleem want ik kom zowiezo nauwelijks naar Manila. De stad is mij te druk. De bevolking is er een stuk hoger dan in gans België voor die ene stad alleen.

Volgende maandag zal ik terugkeren om de definitieve papieren te halen. Ik krijg nu reeds een voorlopig bewijs. De wagen wordt op mijn naam ingeschreven maar als ik meer dan drie maand na mijn aankomst in het land wil rijden moet ik mij een Filippijns rijbewijs aanschaffen. Voorlopig mag ik wel met mijn eigen rijbewijs rijden.

Hier dien je elke twee jaar een nieuw rijbewijs af te halen en wordt er meteen ook een drugstest afgenomen. Dit is natuurlijk geen probleem als je hier niets voor te vrezen hebt. Bovendien is het bureel der rijbewijzen op 5 minuten van ons huis in Villa De Oro, Santa Rosa.

Ondertussen is het beginnen regenen in Manila, de straten lopen onder en wij rijden richting Laguna. Heel raar, maar in Alabang, aan de zijkant van Manila aangekomen, merken wij dat het hier geen druppel regende. In Laguna zelf is het zelfs de ganse dag zonnig gebleven.

Ik ga met tito eten in een restaurantje in SM Santa Rosa. We bestellen er een t-bonesteak met rijst en betalen hiervoor 2,3 € per persoon. Ik neem ook nog wat extra’s mee voor mijn schoonbroer en onze “caretaker” zodat ook zij een lekkere maaltijd kunnen genieten. Het leven kan inderdaad mooi zijn, al mis ik mijn vrouw en kinderen. Ik had nooit gedacht dat het gemis zo snel zo zwaar zou zijn, ook al is er elke dag telefonisch contact…

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here