De drugswereld is voor veel mensen een onbekende wereld. Over ervaringen wordt weinig gesproken, terwijl de gevolgen vaak genoeg aan bod komen. Marcel is 45 jaar, vader van twee kinderen en drugsverslaafd. Hij wil het taboe rond drugsgebruik graag doorbreken door openlijk over zijn ervaringen te praten.

“Op mijn veertiende kwam ik voor het eerst in contact met marihuana. Dat was een leuke ervaring, waardoor ik na verloop van tijd andere middelen opzocht. Toen ik 24 was, ging ik geregeld naar de smartshop in Nederland. Daar kon je dingen krijgen die nog net niet illegaal waren, zoals gamma-hydroxyboterzuur (GHB). Dat is vloeibare xtc, maar enkele jaren later nam ik geregeld de tabletvorm daarvan. Het effect van xtc duurt ongeveer vier uur, waardoor ik wel even zoet was. Persoonlijk vind ik het een drug waarvan je veel kan leren. Het wekt een chemische reactie op die bepaalde fenomenale dingen teweegbrengt in je geest. Mijn gebruik was situatiegebonden. Ik nam enkel op reis of wanneer ik een avondje ging feesten. Enkele jaren later kwam ik via mijn schoonmoeder in contact met amfetamines, beter bekend als speed, wat ik nu nog steeds gebruik. Je kan er acht uur op doorgaan zonder moe te worden. Daarnaast wakkert het ook mijn creatieve geest aan. Na één tablet kan ik uren liggen knutselen en schilderen om mijn huis op te knappen. In dezelfde periode maakte ik ook kennis met cocaïne, maar dat vond ik niet speciaal. Momenteel gebruik ik één keer per maand speed en dat probeer ik zo te houden.”

“Ik ben een psychonaut en verken graag de wereld achter de reële wereld. Dus ja, ik combineer vaak. Maar dan is het meestal met alcohol of nicotine. Wanneer ik een tablet speed heb genomen, gebeurt het wel eens dat ik daarna een joint rook om mezelf te kalmeren. Dat vind ik een goede combinatie. Volgens mij ben ik nooit ergens aan verhangen geweest, maar ik ben telkens op zoek naar een kick, een boost om mijn leven terug een nieuw leven in te blazen.”

Hoe heeft het drugsgebruik je karakter veranderd?

“Misschien zie ik de verandering niet. Dat is het probleem met drugs: iets wat je graag doet, blijf je graag doen. Als je een grens overgaat, zal je geneigd zijn die grens terug op te zoeken en misschien zelfs een stukje verder te gaan. Ik heb wel een bredere kijk op de wereld en heb nieuwe inzichten gekregen. Daardoor heb ik mijn visie over bepaalde onderwerpen moeten aanpassen. Maar wat je niet kent, mis je natuurlijk ook niet. Ik merk dat speed van mij een periodieke junk heeft gemaakt. Als ik lang niet gebruikt heb, word ik vervelend, ongeduldig en chagrijnig. Dan hunker ik naar iets dat buiten de realistische wereld staat. Dat wil zeggen dat ik er geregeld wel eens naar teruggrijp om de verveling tegen te gaan en om even alle problemen te vergeten. Ik wil gewoon plezier maken!”

Hoe zie je jezelf evolueren?

“Ik weet het niet goed. Ik ben een rijpe veertiger, maar heb nog nooit fysieke klachten gehad en ik ben nog niet klaar voor het gekkenhuis. Als ik een goede relatie vind, zal ik waarschijnlijk van de drugs afblijven. Maar als ik alleen blijf en mijn kinderen het huis uit zijn, doe ik waarschijnlijk gewoon verder zoals ik het altijd al doe. Ik hoop dat het verlangen na verloop van tijd uitdooft. In september 2011 ben ik enkele maanden gestopt, omdat ik toen een vrouw had die het beste in mezelf naar boven bracht. Maar dat liep fout af. De feestdagen kwamen eraan en dat zijn traditioneel moeilijke dagen voor mij, waardoor ik in januari herviel.”

Hoe voel je je wanneer je niet gebruikt?

“Emotioneel ben ik anders. Als ik regelmatig gebruikt, worden mijn gevoelens afgebot. Ze komen niet aan de oppervlakte, waardoor ik ze helemaal wegduw. Ik gebruik slechts één keer per maand speed, dus daarop volgt elke keer een afkickproces. Dan voel ik na enkele weken dat mijn emoties helemaal terug naar boven komen en dat ik mezelf opnieuw goed in m’n vel voel.”

Waarom begin je dan telkens opnieuw?

“Omdat ik opnieuw uit de band wil stappen. Ik weet dat er dan een moeilijke periode voor de deur staat, maar dat neem ik er met plezier bij. Het enige wat ik wil is iets zinvols om voor te leven. Dan ben ik compleet. Bij mij is dat voornamelijk liefde. Wanneer je een vrouw hebt, doe je leuke dingen samen. Je gaat op reis, eet op restaurant en verzorgt elkaar. Dat zijn dingen waarmee je in feite ook ontsnapt aan de werkelijkheid: even alle verantwoordelijkheden vergeten en gewoon doen waar je zin in hebt. Dat gevoel compenseer ik met drugs. In de loop der jaren heb ik een vriendenkring opgebouwd in het drugsmilieu. Wanneer de kinderen niet bij mij zijn, heb ik steeds de neiging ernaartoe te gaan, omdat die vrienden me door en door kennen. Als ik aan die drang toegeef, beland ik in een milieu dat bestaat uit mensen die allemaal verschillende drugs nemen… en dan ben ik weer voor een weekendje vertrokken.”

Op het Vlaams Informatiepunt Jeugd lees je meer over drugs en de wet.

© 2012 – StampMedia – Nick Lodewyckx