Peter Delorge (31), aanvoerder bij STVV, staat met Sint-Truiden voorlaatste in de Jupiler League. Hoe beleeft hij de strijd tegen de degradatie?

“Mentaal weegt het zwaar om vaak tegen degradatie te vechten”, zegt Peter Delorge. Bij Sint-Truiden beleefde ik nog geen enkel rustig seizoen. Enkel een goed of een slecht en op den duur frustreert dat. Naarmate je ouder wordt, leer je meer relativeren, maar je speelt natuurlijk nog om te winnen.”

Blessurelast

Delorge voorspelde een rustig seizoen, maar het draaide helemaal verkeerd uit en het nieuwe kunstgrasveld bezorgde STVV veel blessures. “Vroeger heb ik nooit veel in de lappenmand gelegen, terwijl ik dit seizoen al twee blessures achter de rug heb en in totaal toch veertien weken out ben geweest. Dat is frustrerend. Als aanvoerder wil je de ploeg helpen, maar ik moest hulpeloos toekijken. Toch probeer ik de jongens vertrouwen te schenken en soms moet je iemand ook een trap onder zijn gat geven. Meer kan je niet doen, de rest doet de mental coach.”

Zware woorden in de kleedkamer

Vindt hij het niet vervelend om na een verloren match steeds uitleg te geven aan de pers? “Die verantwoordelijkheid moet je opnemen: je bent kapitein in goede, maar ook in de slechte momenten. Soms bijt ik wel eens op mijn tanden: het is niet altijd even makkelijk om de zaken nuchter te analyseren. Na een verloren match vallen soms zware woorden. Buiten de pers, in de kleedkamer moet dat kunnen. Je moet elkaar scherp houden, maar op een positieve manier zodat die fouten niet opnieuw worden gemaakt.”

In het seizoen 2007-2008 degradeerde Delorge al eens met Sint-Truiden. “Onze spelerskern was toen niet sterk genoeg. Dat seizoen in tweede klasse focusten we ons enorm op de titel. Die druk om te stijgen in tweede voelde groter aan dan die om niet te degraderen in eerste. Waarom speelden we toen kampioen? Door onze sterke mentaliteit.”

Gezin neemt zorgen weg

Zijn vrije momenten besteedt de verdedigende middenvelder vooral met zijn kinderen Matthias (7 jaar) en Lucas (4 jaar). “Zij nemen een deel van die zorgen uit het voetbal weg. Vroeger had ik het moeilijk om de knop om te draaien. Als ik thuiskwam en mijn vrouw zat op haar werk piekerde ik vaak, terwijl ik nu bezig ben met de kinderen. Voetbal is een groot deel van mijn leven, maar op die momenten besef je dat het niet alles is: je kinderen zijn zoveel meer waard.”

“Mijn vrouw weet ondertussen wanneer ze mij met rust moet laten. Lucas is nog te jong om over het voetbal te praten en Matthias is meer met zijn eigen voetbalploeg bezig. Ik ben blij dat hij zich niet bezighoudt met de ploeg van papa die niet goed draait.”

Onzekere toekomst

Op het eind van het seizoen loopt het contract van de Kanarie af en STVV sprak hem nog niet aan over een contractverlening. “Ik ben wel bezorgd over mijn toekomst en die onzekerheid knaagt, ik moet mijn gezin onderhouden.”

“Als het heel lang aansleept, zal ik eerlijk zeggen dat ik het hier na vijftien jaar voetbal verdien om te weten of ze al dan niet verder willen met mij. Ik ben hier begonnen en ik wil hier graag eindigen. Het wordt moeilijk om op mijn leeftijd nog van club te veranderen. Ik had vroeger de kans om te vertrekken, maar ik maakte met mijn hart de keuzes om te blijven en daarvan heb ik helemaal geen spijt.”

Mentale strijd

“Eerlijk: voetballer zijn is een heel mooie job, er bestaat niets mooier. De opofferingen doe ik met plezier. Mooie wedstrijden met veel sfeer zoals tegen Anderlecht en Standard, daarvoor doe je het en dat heb je niet in tweede klasse.”

Sint-Truiden sprokkelde vijf punten uit de laatste drie speeldagen en gaf de rode lantaarn door aan Westerlo. Met nog twee speeldagen te gaan heeft STVV één punt voorsprong. De voorlaatste ploeg krijgt drie punten voorsprong bij de onderlinge duels in Play-Off III.

Wie als winnaar uit de best-of-5 komt, speelt een eindronde tegen de drie periodekampioenen uit tweede klasse om in eerste te blijven. De verliezer uit Play-Off III degradeert. Hoe ziet de Truienaar de kaarten liggen? “We hebben slechts drie wedstrijden gewonnen: we weten waarvoor we staan. De duels tegen Westerlo worden vooral een mentale strijd: wie wil het liefst in eerste blijven?”

© 2012 – StampMedia – Sander Carollo