Als horeca- of handelszaken ervoor kiezen om alleen rechtenvrije muziek te spelen, dan mag SIMIM toch nog langs de kassa passeren om geld te innen voor de ‘billijke vergoeding’. Hetzelfde geldt als er enkel muziek van één bepaalde auteur of producent afgespeeld wordt en daarvoor een contract afgesloten is. Dat bevestigde minister Vande Lanotte op een vraag van N-VA Kamerlid Peter Dedecker.

Het internet bevat een schat aan foto’s, video’s en muziek waarop het ‘copyleft’-principe van toepassing is. Met een dergelijke licentie, waarvan de Creative Commons de meest bekende is, is het toegestaan om de werken (gratis) te downloaden, af te spelen, te bewerken en te heruitgeven, al dan niet onder voorwaarden. Onder meer Wikipedia maakt hiervan gebruik.

Dedecker: “Het is dan ook absurd dat mensen die uitsluitend dergelijke muziek gebruiken in hun zaak, ook nog die billijke vergoeding moeten betalen aan SIMIM. De betrokken uitgevers zijn geen lid van SIMIM, en zullen er dus ook nooit één cent van ontvangen. Waar gaan die centen dan naartoe?”

Hetzelfde geldt voor uitgevers van achtergrond muziek. Horecazaken die uitsluitend muziek afspelen van één bepaalde producent en die daarvoor een vergoeding betalen, moeten alsnog betalen aan SIMIM. “Als betaling aan SIMIM verplicht is, zoals de minister stelt, dan moeten deze handelaars al gek zijn om nog een tweede keer te betalen aan de producent. De producent moet zich als het ware verplicht aansluiten bij SIMIM om enige vergoeding te krijgen, die dan natuurlijk maar een fractie is van waarop hij recht zou hebben. Een regeling die creativiteit en ondernemerschap doodt,” zegt Dedecker.

De minister verwijst naar een ‘dwanglicentie’ die van toepassing is op de billijke vergoeding: academici zijn het daar niet mee eens. “Hoog tijd om dit debat open te trekken en tot een regeling te komen die zowel voor auteurs als consumenten voordelig is en een alternatief biedt voor forfaitaire ondoorzichtige regelingen. Men moet het recht hebben om zichzelf te vertegenwoordigen en dat niet verplicht over te laten aan beheersvennootschappen,” aldus Peter Dedecker.

One Response to “ Enkel in België betalen we twee keer om muziek af te spelen ”

  1. Vulcanus

    Vulcanus

    Diefstal is het, niet meer een niet minder. Als ik muziek speel van Mozart of Beethoven op een feestje, of van één of andere onbekende Nieuw Zeelandse zanger moet ik daarvoor betalen. Het geld zal nooit de persoon waarvoor het bedoeld werd bereiken. Ik denk dan 99% van de billijke vergoedingen en andere afgeperste gelden dienen voor de betaling van de lonen en kosten van SIMIM en SABAM. Mijn voorstel: de maatschappijen SIMIM en SABAM moeten een ondubbelzinninge lijst ter beschikking stellen van de personen, groepen enz… die ze vertegenwoordigen. Enkel als muziek van deze lijst wordt gespeeld is betaling verplicht. SIMIM of SABAM moeten kunnen bewijzen dat deze bedragen werden doorgestort aan de betrokken muzikanten. De toestand zoals het nu is,is gewoon afpersing en heeft niets met “billijk” te maken.

    Beantwoorden
Leave a Reply
Your email address will not be published.
  • ( will not be published )