Uit cijfers die CD&V Kamerlid Els Van Hoof opvroeg bij minister van Justitie, Koen Geens (CD&V) blijkt dat er tussen 2010 en 2015 maar liefst 1446 beklaagden voor seksuele uitbuiting voor de correctionele rechtbank werden geleid. “Mensenhandel heeft als ultiem einddoel het slachtoffer in kwestie uit te buiten op gebied van prostitutie, arbeid, bedelarij of het wegnemen van organen.”, legt Van Hoof uit.” In deze periode werden er 3110 beklaagden voor de correctionele rechtbank geleid. We zien dat bijna de helft (46,5%) werd aangeklaagd voor prostitutie (seksuele uitbuiting), 238 vrouwen (16,46%) vroegen het statuut van slachtoffer van prostitutie aan. De andere helft (45,14%) werd aangeklaagd omwille van uitbuiting door arbeid (denken we bijvoorbeeld aan sociale dumping, mensen die aan een hongerloon worden tewerkgesteld). Bedelarij bedroeg (2,8%), orgaanhandel (0,26%), het dwingen van mensen om inbreuken te plegen bedroeg 5,31%.”, aldus het parlementslid.
Slachtoffers van seksuele uitbuiting komen vooral uit Oost-Europa, zegt Van Hoof. Maar liefst 117 van de 328 seksueel uitgebuite personen zijn afkomstig uit Hongarije (14), Albanië (19), Bulgarije (34) of Roemenië (50)”. Daarnaast valt ook het groot aantal Nigeriaanse slachtoffers op (50). “Ik stel me daar ernstige vragen bij”, gaat Els Van Hoof verder. “De Verenigde Naties heeft in 2006 – meer dan tien jaar geleden dus – al de aandacht gevestigd op de het probleem van mensenhandel in Roemenië en Bulgarije. Beide landen zijn in 2007 lid geworden van de Europese Unie, maar toch tonen de cijfers van de voorbije jaren weinig beterschap. We moeten ons dus twee vragen stellen: hoe gaan we op een humane manier om met de slachtoffers van mensenhandel en hoe leggen we de daders ervan aan banden”, aldus Els Van Hoof.
Slachtoffers kunnen, meestal op initiatief van de politie, terecht in gespecialiseerde centra: denk we aan Payoke (Antwerpen), Pag-Asa (Brussel) en Surya (Luik). Ze worden daar opgevangen en krijgen een verblijfsvergunning als ze aan het gerecht nuttige informatie verschaffen over het netwerk dat hen naar België heeft gebracht en als ze zich ook door die centra laten begeleiden. In de periode 2010-2015 kregen 244 slachtoffers van mensenhandel een verblijfsvergunning.
“Terwijl mensenhandel een overwegend Europees probleem is, is mensensmokkel een wereldwijd probleem. Mensensmokkel lijkt voornamelijk gelinkt aan oorlogs- en conflictgebieden”, stelt Els Van Hoof. “De oorlog in Syrië uit zich ook in deze cijfers: in 2010 werd één Syriër in beschuldiging gesteld voor mensensmokkel terwijl dat er in 2015 maar liefst 115 waren. Hun aandeel in de jaartotalen explodeert dus van 0,12% in 2010 naar 22,03% in 2015. Anderzijds zie je hier praktisch geen aanwezigheid van Roemenen of Bulgaren, die tussen 2010-2015 samen maar 46 beschuldigden tellen voor mensensmokkel (1,11%)”.
Voor de Leuvense politica moet België een gidsland blijven in de strijd tegen mensensmokkel- en handel. “Ons land zet stappen en moet die ook blijven zetten. Minister van Justitie, Koen Geens (CD&V) werkt aan de uitwerking van het Actieplan ‘Strijd tegen Mensenhandel 2015-2019’ door in te zetten op de structurele ontmanteling van smokkelroutes.” besluit Van Hoof.
