Gemeenten krijgen meer autonomie bij inrichting begraafplaatsen

kerkhof HaaltertGemeenten krijgen meer autonomie bij inrichting begraafplaatsen

Afscheidsplechtigheden voor overledenen worden steeds persoonlijker ingevuld. Dit geldt ook voor de manier van begraven. Vlaams volksvertegenwoordigers Peter Wouters, Nadia Sminate en Sofie Joosen willen dat de gemeenten in grote mate zelf kunnen beslissen hoe ze hun begraafplaatsen inrichten. Zij hebben daarvoor, samen met de andere meerderheidspartijen, een voorstel van decreet ingediend dat vandaag is goedgekeurd door het Vlaams Parlement. “Lokale besturen kunnen voortaan beter inspelen op de maatschappelijke vragen over het begraven en uitstrooien van stoffelijke overschotten”, klinkt het.

Tot nu moest elke begraafplaats zowel plaats bieden om te begraven, als om as uit te strooien en urnen te bewaren. “Dat hoeft niet meer. Zolang een gemeente of een intergemeentelijke samenwerking de drie mogelijkheden blijft aanbieden, zullen die voortaan wel op verscheidene plaatsen georganiseerd kunnen worden”, vertelt Peter Wouters. “Dat schept bijvoorbeeld de mogelijkheid om een voormalige parochiekerk, die niet gelegen is aan een begraafplaats, om te bouwen tot neutraal gemeentelijk columbarium. Daarnaast gebruiken we ook het potentieel van bijna vergeten plaatsen en ruimtes die hier op dit moment nog niet voor gebruikt worden. Denk aan de vele Vlaamse kapelletjes. Eindelijk zullen deze prachtige stukjes erfgoed in ere kunnen hersteld worden.”

Voorts krijgen gemeenten de vrijheid om zelf te bepalen waar op hun grondgebied as kan worden uitgestrooid. “Vroeger moest dat op de gemeentelijke begraafplaats gebeuren, op het grondgebied van de aan België grenzende territoriale zee of op privégrond”, licht Sofie Joosen toe. “Maar er is steeds meer vraag om ook andere openbare plaatsen daarvoor te mogen gebruiken, zoals de duinen of een bos. Vanaf nu kunnen gemeenten hiervoor extra mogelijkheden scheppen, weliswaar op goed doordachte en precies aangeduide plekken in de gemeente.”

Steeds vaker nemen nabestaanden de as van een overledene mee naar huis. “Dat mag al langer, maar er was zeer weinig controle over de bestemming van de as”, vertelt Nadia Sminate. “Het gebeurde dan ook vaak dat de as werd uitgestrooid in een park, een bos, een rivier, in de duinen of een andere openbare plek. Dat was evenwel in strijd met de bestaande decreetgeving. Met het nieuwe decreet wordt de regelgeving in overeenstemming gebracht met de praktijk.”

“Met deze voorstellen wensen we niet alleen een zo groot mogelijke beslissingsvrijheid te geven aan de gemeenten, we willen ook tegemoetkomen aan een groeiende maatschappelijke vraag,” besluiten de Vlaamse volksvertegenwoordigers.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here