De Maand van Marie

In het derde jaar 'Bachelor in het Drama' van de KASK Hogeschool werken de studenten mee aan minstens twee begeleide of geregisseerde dramaprojecten. Eerste en tweedejaars creëren elk academiejaar één eigen dramaproject, een vorm van drama naar keuze, van begin tot eind zelfstandig te realiseren. Na Pic-Nic, fysiek en dansant theater in regie en choreografie Quan Bui Ngoc, Kreon, naar Antigone van Sofocles, regie Elsie de Brauw en Het Lichaam, een productie van Toneelgroep Ceremonia, met o.a. studente Loes Carrette, regie Eric De Volder brengen de studenten van de Hogeschool De Maand van Marie naar Vier Vrouwen van Luuk Gruwez, regie Wim Willaert. Vier generaties vrouwen vertellen over dé liefde. Gevonden of verloren in de maand mei, de maand van Maria. Verliefd op een getrouwde man, een vrouw, een leraar en een kut. Geleid door het hart en niet door het verstand. En ja, dat kan al eens pijn doen. En nee, ze hebben daar geen spijt van.

Vier vrouwen van vier verschillende generaties beleven vier liefdes die niet mogen zijn. Dat levert vier gezangen van eenzaamheid, rouw en trouw aan herinnering op. Alle vier vernoemd naar Maria, vinden of verliezen hun geliefdes in mei, de maand van Marie. Luuk Gruwez zet hiermee een strakke structuur op waarin hij vier personages over hun levens laat vertellen. Verhalen van de mooiste en moeilijkste momenten, verhalen waarmee ze hun leven vorm en invulling geven. Gruwez koos ervoor om de vier vrouwen elk in één lange monoloog hun verhaal te laten doen. Hij maakt er sierlijke, vloeiende teksten van, waarin steeds weerkerende elementen worden vervlochten met nieuwe stukjes vertelling.

De verhalen worden een soort litanieën, met refreinregels en motiefjes, zoals het steeds weer terugkerende zinnetje van Maia, alias de Madonna met de Blote Konte: "'t Is maar geld dat hier telt! God en den bank van Roeselare en West- Vlaanderen -als daar al veel verschil tussen is- die kunnen 't weten". Of Marion, een gemene flapuit die zich verzet tegen haar gescheiden moeder, omdat ze liefhebber is van opera en Anne Teresa De Keersmaeker. Maar in de eerste plaats is Marion geobsedeerd door haar eigen kut: "Een koe is een koe en een kut is een kut. 'k Moet daar niets van weten, van gasten die rond de pot draaien. Niets is zo belangrijk als mijn kut". En altijd hetzelfde hoofdthema: "En 't herte -wie weet er dat beter dan ik?- 't herte dient voor het verdriet".

Met Lieve Vercauteren, Sielke De Mulder, Lotte Vandersteene en Joy Van den Driessche op de zolder van de NTGent, Schouwburgplein op 10, 11, 16, 17 en 18 december om 20.30 uur. Meer informatie op de pagina's dramaprojecten & dramaturgie. Kaartjes kosten 4 euro, studenten 2 euro. KASK & Conservatoriumstudenten gratis.

LAAT EEN REACTIE ACHTER