Bodegem een klein dorp in de groote oorlog

Bodegem, een dorp in de groote oorlog, met die titel organiseert Heemkring Bodeghave uit Bodegem hun zoveelste tentoonstelling. Deze tentoonstelling was al een keertje te zien en dit meer bepaald in 2.000. Nu wordt deze tentoonstelling hernomen in het kader van de herdenking van de oorlog 1914-1918.

Omdat het nu precies 100 jaar geleden is dat deze oorlog begon wou de kring niet alleen de tentoonstelling nog eens van de zolder halen maar opteerden ze ook voor een passende herdenking. Die begon afgelopen zaterdagavond om 17u met een concert door de fanfare “De Vrije Belgen” in de Sint-martinuskerk. Na dit concert ging het stoetsgewijs met een fakkeltocht door een 35-tal Chiroleden, en op kop 3 Belgische soldaten van de bereden artillerie gekleed zoals in 1914 richting Solleveld.

Daar aangekomen werd de tentoonstelling officieel geopend door schepen van Cultuur Diane Van Hove die veel lof had voor het werk van de kring in het verleden wat het opsporingswerk betrof naar de geschiedenis van Sint-Martens-Bodegem. Zij verwacht ook nog veel van deze kring in de toekomst. Dan was het de beurt aan Piet verhasselt de voorzitter om iedereen op zijn beurt welkom te heten en uit te nodigen voor de receptie. Waar nadien iedereen de tentoonstelling kon bezoeken.
P1020482
Er zijn heel wat nieuwigheden te bekijken tegenover de eerste keer in 2000. zo is er een copy van het originele bevel tot het onder water zetten van de IJzervlakte (wat bij een eerste poging mislukte). Kortom alles wat onder glas ligt is nieuw. Ook twee panelen over Frans Van den Bosch een man die door de Duitsers als hulp-veldwachter (zonder wapen) werd aangesteld . Daardoor werd hij ook door de toenmalige inwoners de stokchampetter genoemd. In die hoedanigheid heeft hij veel boeren en mensen kunnen helpen door het kwijtschelden of beperken van de boetes die de Duitsers hen opgelegd hadden.

Een merkwaardig verhaal is de moord op een Duits soldaat in het café “De Witten Boer”. Eind augustus en begin september 1914 trekken Duitse troepen door Bodegem. een aantal blijft hier achter om het station en de spoorweg te bewaken. Zij worden vooral in het Castelhof en de grote boerderijen (waaronder Hof Te Voorde) langsheen de spoorweg ondergebracht.

Op een avond zitten Edward Meert met een paar andere mannen in het café “De Witten Boer” (Verhasselt) in Wolsem (gelegen op de hoek van de Wolsemstraat met de kattestraat maar iets meer naar boven en richting Wolsemstraat) een pint te drinken. Drie Ulanen (Duitse lansiers en Elitesoldaten) betreden het cafe en vragen: “zwei bier bitte, und wieviel zahlen wir darfûr?”. De cafébaas antwoord hierop “veu ailen est niks” (voor jullie is het niks). De Duitsers begrijpen echter voor u niks. Er breekt amok uit en ze beginnen te roepen en te tieren en de mensen te bedreigen met hun sabel.

Edward meert en zijn vrienden vluchten hierop het café uit en verschuilen zich in een schuurtje aan de overkant. Wat later komt één van de Ulanen naar buiten. De mannen sluipen naar hem toe, grijpen hem vast, ontwapenen hem, slaan en steken hem dood. Het lijk wordt vlug verstopt onder het stro. Wat later komen ook de andere Duitsers naar buiten om hun collega te zoeken maar zonder resultaat. De overgebleven Duitsers vertrekken dan in de
veronderstelling dat de derde gedeserteerd en voortvluchtig is.

Na hun vertrek wordt het lijk begraven alsook zijn sabel. De sabel wordt na de oorlog terug opgegegraven. De sabel van de Ulaan kan je op de tentoonstelling zien in een glazen kast bovenaan (zie foto).
P1020524
Het hoeft niet gezegd dat het een geluk is dat de Duitsers nooit geweten hebben wat er met hun collega gebeurd is en dat desertie in die tijd in het Duitse leger schering en inslag was. De sabel van de Ulaan bevind zich trouwens nog steeds bij de familie Meert.
P1020486
Geïnteresseerden die de tentoonstelling nog willen bezoeken kunnen vandaag nog terecht van 14u tot 18u. Morgen (dinsdag 11 november) van 10u-12u en van 14u-18u. En tenslotte speciaal voor de leerlingen van het 5e en 6e leerjaar van de school ‘t Klavertje Vier op woensdagvoormiddag. Vermelden we tenslotte nog dat de fotografie in handen was van wijlen Miel Verhasselt (overleden broer van voorzitter Piet) de tekst en bewerking werden gedaan door Roger Verlie.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here