Blije en gelukkige kindergezichten bij Cavalia

DSCI1364

Dat de mensen van Cavalia ook oog hebben voor kinderen met een beperking werd vandaag bewezen. Het koninklijk instituut voor blinden en doven mochten vandaag een delegatie sturen om de blind touch tour van Cavalia te beleven. Dit is een speciale rondleiding die volledig op de zintuigen, en dan vooral de tastzin, is gebaseerd.

Op deze speciale interactieve tour ervaren de kinderen Cavalia op basis van het gehoor en de tastzin. Medewerkers van Cavalia gidsen hen doorheen dit unieke gebeuren.

Ze ruiken aan het eten van de paarden, ze voelen de textuur, gaan op bezoek bij de smid, waar de hoefijzers op maat worden gemaakt. En met een stethoscoop hoorden ze de hartslag van de paarden. Op het einde van de rondleiding galopperen de ruiters tegen 45 km/u en voelen de kinderen de grond daveren onder de ongelooflijke kracht van de paarden.

Aan het begin van de rondleiding mochten de kinderen voelen aan een zadel waar de ruiters dagdagelijks mee rijden. sommigen mochten even plaats nemen op het zadel, weliswaar niet op een paard maar op een bot stro waarop het zadel lag. Joke die vroeger zelf drie jaar had paard gereden was de eerste die ging zitten,daarna gevolgd door Chelsey

Ondertussen gaf onze Vlaamse ruiter Keith Dupont tekst en uitleg. Zo vertelde hij de kinderen dat ze 2 soorten zadels hadden een zacht (kozakkenzadel) en een hard (Amerikaans zadel). De kinderen mochten beiden betasten om het verschil te voelen daardoor konden ze ook vaststellen dat er niet alleen korte maar ook lange riemen aan het zadel zaten. Dat laatste diende om te kunnen rechtstaan op de paarden tijdens de show.

Daarna nam Keith de kinderen mee naar het voedsel van de paarden en dat mochten ze ook voelen, ruiken en diegenen die het wensten zelfs proeven. Ik heb niemand zien proeven, maar er werd aardig gevoeld en geroken aan het voedsel. Ondertussen vertelde Keith dat er dagelijks 20 man in de stallen aanwezig zijn om de paarden te verzorgen.

Het vervolg van de rondleiding bracht hen bij de hoefsmid, waar ze onder andere een hoefijzer, de spijkers en een hamer mochten betasten. Ook de tang waar de hoeven van de paarden mee geknipt worden ging van hand tot hand. Een paar kinderen mochten zelf hun been eens plaatsen op de steun waarop de paarden beslagen worden.

Op de vraag of de paarden geen pijn hadden als die nagels door de hoefijzers geslagen werden, vergeleek de smid de hoeven met de nagels van de vingers. Als je die knipt zei hij voel je daar ook niks van alleen is de nagel van een paard veel dikker. Als je weet waar je de spijkers mag in de hoef slaan voelen de dieren niks stelde hij hun gerust. Een zucht van opluchting ging door de groep.

Achtereenvolgens gingen ze nog naar de douche, waar de paarden gewassen en gedroogd worden. Het laatste bezoek werd gebracht aan de oefenarena. Daar mochten ze zowaar luisteren naar de hartslag van een paard. Ik moet zeggen dat velen onder de indruk waren bij het horen van de hartslag van het dier.

Als iedereen geluisterd had gingen de ruiters rustig wandelen met de paarden rond de kinderen die zich in het midden hadden opgesteld. En toen moesten ze heel stil zijn zodat ze de paarden konden horen die rondom hen stapten en ook het metalen geluid afkomstig van hun bit (mondstuk)was duidelijk te horen. Van stappen gingen ze over naar galop en dat verschil hoorden de kinderen ook heel goed aan hun reacties te zien.

Dat was meteen het laatste onderdeel van deze speciale tour. Na het hele gebeuren had ik de kans om even met Keith te praten en tot mijn grote verwondering was het voor hem ook de eerste keer dat hij de tour begeleidde. Hij vond het ook een heel fijne ervaring, er was veel interesse en ze stelden vele vragen. Het was voor mij dan ook een unieke ervaring zo ging hij verder.

Bij het buitengaan had Keith nog een verrassing van formaat voor de kinderen. Niet alleen kregen ze een knuffelpaardje en een gedragen hoefijzer met de naam van het paard op dat het gedragen had. Een unicum dat niemand kan krijgen behalve deze unieke groep kinderen.

Maar als klap op de vuurpijl mogen ze dit weekend allemaal de voorstelling bijwonen met hun familie. Om met de woorden van joke af te sluiten: Het was heel leuk, interessant en boeiend een tof initiatief en voor herhaling vatbaar”.

Ik moet eerlijk toegeven dat de mensen van Cavalia me opnieuw positief verrast hebben met dit gebeuren. Ik voelde mij vandaag bevoorrecht als journalist dat ik mocht getuige zijn van dit unieke evenement, met bijzondere dank aan de mensen van Cavalia.

Nog even meegeven dat de show een laatste keer verlengd wordt tot 22 juni. Voor meer info en tickets één adres www.cavalia.be

DSCI1362

DSCI1361

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here