UNIZO en aangesloten organisatie Ani-Zoo zeggen dat dit voorstel over het certificaat kweker een zoveelste aanval is op de professionele kwekers en kwekers-handelaars”

Dat is alvast het voorstel van minister Onkelinx.

Ze werkt aan een uitbreiding van het bestaande gezondheidscertificaat voor pups. “Een zoveelste aanval op de professionele kwekers en kwekers-handelaars”, noemen UNIZO en haar aangesloten federatie voor fokkers en fokkers-handelaars Ani-Zoo het voorstel. Ani-Zoo erkent dat het sociale gedrag van honden belangrijk is. Daarom startte de organisatie begin dit jaar al gesprekken met de betrokken diensten van de Universiteit van Gent. “Maar het probleem is complex en is niet zomaar met enkele regels op te lossen”, aldus Ani-Zoo.

De vereniging is dan ook gekant tegen het voorstel van minister Onkelinx. Zo heeft Ani-Zoo in de eerste plaats vragen bij de praktische uitwerking. Het is namelijk moeilijk om het sociale gedrag van honden wetenschappelijk te bewijzen. Ook is er nog onduidelijkheid over wie de testen zal uitvoeren en welke instantie die zal financieren.

Daarnaast is het volgens Ani-Zoo onmogelijk vast te stellen dat honden uit familiale kwekerijen socialer zijn dan die uit grote fokkerijen. Ten slotte wijst de organisatie op het grote illegale en zwartkweek circuit. Vandaag wordt meer dan zes op tien pups via het niet-gecontroleerde circuit verkocht.

Het sociale gedrag bij die pups controleren, is volgens de organisatie dan ook een onmogelijke zaak. Volgens Ani-Zoo is het voorstel niet sluitend en treft het vooral de ondernemingen.

0 – < 10 kg: vanaf 8 jaar
10 – < 25 kg: vanaf 7 jaar
25 – < 50kg: vanaf 6 jaar
≥ 50kg: vanaf 4 jaar

Hebt u een hond in deze leeftijdcategorie, staat hij/zij niet op medicatie en is hij/zij voor u gezond?

Laat uw hond dan deelnemen aan GRATIS onderzoeken! Hebt u interesse of wil meer informatie? Neem dan contact op met Sofie Marynissen (Sofie.Marynissen@ugent.be) of Annelies Willems (AnneliesL.willems@ugent.be).

Bron: Uitgebreid Platform Honden (overlegorgaan)

De gemeenschapswachten van Ronse zullen baasjes die hun hond uitlaten, informeren over het feit dat zij, volgens het GAS-reglement, verplicht zijn om minstens één hondenpoepzakje bij te hebben. Wie dit niet kan tonen op vraag van de politie, riskeert een boete. Hondeneigenaars die geen zakje hebben, krijgen er eentje cadeau van de gemeenschapswacht.

Met deze actie wil het stadsbestuur van Ronse de mensen stimuleren om het vuil dat hun hond achterlaat, op te ruimen. Op die manier blijft de stad schoon en is iedereen tevreden…, ook de gemeenschapswachten.

Ondanks het verbod trof de Inspectiedienst Dierenwelzijn maar liefst 17 honden aan waarvan één tijdens de controleactie is ontsnapt.

De dieren leefden in zeer onhygiënische omstandigheden. Ze kregen geen diergeneeskundige verzorging en hun voortplanting werd niet gecontroleerd. Sommige honden waren heel kort aangebonden waardoor ze niet over de nodige ruimte en bewegingsvrijheid beschikten. Enkele honden bleken ten slotte niet gechipt en geregistreerd.

Gezien het verbod van de rechtbank om honden te houden en de nieuwe feiten van dierenverwaarlozing zijn de aanwezige honden in beslag genomen. Het proces-verbaal van de inspectie is aan het parket overgemaakt.

Bron: FOD Dierenwelzijn

Geroosterde ratten

Woensdag 12 december om 20u in auditorium C in de Blandijn in Gent geeft Dr. Melanie Joy, professor psychologie aan de universiteit van Massachusetts, een lezing met als titel “Why we love dogs, eat pigs and wear cows”. Joy studeerde aan de universiteit van Harvard en bracht in 2010 een gelijknamig boek uit. De lezing is een organisatie van veggie organisatie EVA vzw in samenwerking met de vakgroep ontwikkelings-, persoonlijkheids- en sociale psychologie van de Universiteit Gent.

Melanie Joy is de bedenker van het begrip “carnisme”. Dat is volgens haar een onzichtbaar geloofssysteem dat verantwoordelijk is voor onze perceptie van vlees eten, en dat ervoor zorgt dat we zonder echt te weten waarom het ene dier graag zien en het andere opeten.

Joy zegt: “De meeste mensen denken er niet over na waarom ze het vlees van sommige dieren walgelijk vinden en dat van andere smakelijk of zelfs waarom ze überhaupt dieren eten. Maar wanneer het eten van dieren niet nodig is om te overleven, is het een keuze en keuzes komen altijd voort vanuit een overtuiging of een geloof.”

Lezing door Prof. Melanie Joy te Gent.
Plaats: Universiteit Gent, Blandijnberg 2, Auditorium C
Tijd: woensdag 12 december om 20u
Inschrijven via de website van EVA

Hierbij wil ik de mensen waarschuwen en sensibiliseren om niet dezelfde fout te maken.

Wij hebben veel verdriet gehad en onze puppy heeft hard geleden. Hopelijk is dit alles niet voor niets geweest. Te weten dat er dagelijks puppy’s gekweekt, gefokt en verhandeld worden en op dezelfde manier mensen in de zak gezet worden als ons is onaanvaardbaar…. Mvg, Koeken Pascale

Vrijdag 5 oktober ging ik, na een afspraak gemaakt te hebben, samen met mijn moeder voor een hondje kijken bij een vooraanstaande kennel. Ik zag daar een Cavalier Blenheim pupje dat mij met veel enthousiasme en haar vertederend snoetje aankeek. Ik was meteen verkocht van haar! De eigenares van de kennel vroeg of ze haar eens moest gaan halen, “ja graag” zei ik. De pup was zo levendig en vertederend dat ik besliste ( zonder veel na te denken ) om haar bij ons een warm nestje te geven, ze had mijn hart gestolen.

Daar zat ik dan op vrijdag avond vol enthousiasme met de lieve pup op mijn schoot te wachten tot mijn man thuis kwam. Bij thuiskomst had ik echter al opgemerkt , nadat ik haar paspoort geopend had dat onze puppy oorspronkelijk uit Slowakije kwam… Hmm, dit vond ik toch een beetje vreemd, hier was mij bij de verkoop niets van gezegd! Op de voorkant van haar paspoort was het adreskaartje van de kennel geniet, net boven het land van herkomst, Slowakije… Ook was zij al bijna 5 maanden oud, ze leek mij een pupje van net 12weken…

Tja mss was ze klein en fijn voor haar leeftijd en ze zag er gezond en levendig uit zodat ik mij hierbij niet al te veel vragen stelde. Toch besloot ik om met haar op controle te gaan bij onze dierenarts voor alle zekerheid. Bij de verkoop werd mij echter verteld dat de pup in goede gezondheid was, al haar vaccinaties had gehad en ik pas over een jaar naar de dierenarts zou moeten gaan.

Was er toch een gezondheidsprobleem vlak na de aankoop, werd mij door de kennel geadviseerd om binnen de 10 dagen bij een van de 3 dierenartsen contact op te nemen waar zij mee samenwerken en haar daar te laten behandelen, zo stonden zij garant en werden de kosten door de kennel gedekt. Toch had ik meer vertrouwen in onze enigen dierenarts en besloot dan maar om de kosten voor eigen rekening te nemen, zo had ik er een beter gevoel bij. Op zaterdag maakte ik een afspraak voor op maandag 8 oktober op controle te komen na aankoop.

Tijdens het eerste weekend dat zij bij ons thuis was merkte ik al op dat ze af en toe hoestte, misschien was dit van de overbreng naar huis of van het zindelijk maken bedacht ik mij nog. Ook flapperde ze wel eens met haar oortjes en haar stoelgang was wat aan de platte kant. Toch at en dronk ze goed en was ze levendig dus maakte ik mij niet al te veel zorgen. Tijdens de consultatie op maandag bij mijn dierenarts vertelde ik mijn bevindingen, zij kreeg een grondige check up. Er werd een staal uit haar oortjes genomen, bleek ze een dubbele oorontsteking te hebben. Er werd naar haar longetjes geluisterd, en een bronchitis (tgv kennelhoest) vastgesteld. Ook moest ik een staal van haar mest binnenbrengen, hieruit zou blijken na labo testen dat zij een parasiet en bacterie in haar mest heeft (Giardia Lambia en Campylobacter). Ook vond de dierenarts het verontrustend dat zij zo klein en fijn was voor haar leeftijd, ze woog amper 2,2 kilo.

Ik kwam ontzet thuis, mijn kleine lieve pup die toch zo ziek zou zijn, ik kon het niet bevatten. Toen ik haar kocht leek zij prima in orde, perfect gezond verzekerde de kennel mij. Nou ja, ik zag het beestje al doodgraag en besliste mij vooral op haar genezingsproces te focussen, 2 x daags haar oortjes te behandelen, alle verschillende antibiotica toedienen en haar veel liefde en rust te geven.

Op vrijdag 19 oktober moesten wij met haar terug op controle. (Nb mijn verjaardag, onze lieveling was mijn verjaardagcadeau aan mezelf.) De hoest was fel verbeterd maar nog niet helemaal weg en haar oortjes waren genezen. Toch bleek ze schilfertjes aan de buitenkant van haar oren te hebben, deze moest ik nog behandelen. Een van de vaccinaties ontbrak nog (leptospirose, niet verplicht ) , onze pup werd hiervoor nog gevaccineerd. De medicatie voor haar stoelgang moest ik nog bijna 3 weken geven, deze zouden ook de restanten van haar hoest genezen want op haar longetjes was niets meer hoorbaar. Over een aantal weken moet ik een staal mest moeten binnenbrengen om te kijken of de bacterie en parasiet uit haar stoelgang uit was.

Oké dacht ik, ze is nog niet helemaal tip top maar het komt weg goed met haar.

Echter op zondag was ons hondje niet meer haar eigen zelf, ze was stilletjes, er zat niet veel leven in, ze at en dronk bijna niet. Ook was ze heel kortademig. Ik vertrouwde het niet en besloot de dierenarts te bellen, kom er maar mee langs zei ze, kan ik haar eens nakijken en ben je geruster. Oké, ik op zondagavond met haar naar onze dierarts, ze bleek koorts te hebben en er waren krakels hoorbaar op haar longen. De dierarts heeft haar direct een injectie met een ontstekingsremmer toegediend en terug antibiotica meegegeven.

Wacht af tot morgen, bel mij met u bevindingen en kom woensdag terug langs zei ze, observeer haar goed! De injectie leek snel te werken, onze pup was terug levendiger en at en dronk terug. Maar de beterschap was van korte duur, maandag avond ging het terug slechter met haar. Ze voelde warm aan, at en dronk niet en was heel kortademig. Ze zat steeds rechtop om beter te kunnen ademen en kroop weg in haar nestje.

Dinsdagochtend heeft mijn man haar direct naar de dierenarts gebracht (ikzelf moest werken) en heeft deze besloten haar aan het infuus te hangen, zo gaat de antibiotica direct in haar bloedbaan. Ik was ontzet, onze lieve pup aan het infuus bij de dierenarts! Ik besloot de kennel in te lichten om te zeggen dat zij mij een zieke pup hadden verkocht en ze momenteel aan het infuus bij onze dierenarts hangt.

Van de kennel kreeg ik te horen dat ik hun veel te laat had ingelicht, ik had direct naar hun moeten bellen vanaf het eerste moment dat de pup ziek was geworden. (Ik denk je dan toch wel een arts belt, niet? )Ook zou mijn dierenarts niet de juiste antibiotica hebben toegediend, en bla bla bla…

Het was een pittig telefoongesprekje maar ik verwachte niets van hen, ik wou hun enkel meedelen dat onze hond ziek is en de aandoeningen waarmee ik haar gekocht heb besmettelijk zijn.

Onze pup heeft uiteindelijk 5 dagen aan het infuus bij onze dierenarts gehangen. Ze heeft verschillende antibiotica’s toegediend gekregen, telkens was er een lichte verbetering en hadden wij hoop ze het zou halen. Donderdagmiddag heeft ze een zware terugval gehad, er werd een thoraxfoto genomen, waarop zichtbaar was dat zij nog 10% van haar longblaasjes had, de rest was allemaal geïnfecteerd. Weer werd er andere en zwaardere antibiotica toegediend, dit was haar laatste kans, als deze niet zou aanslaan was alle hoop voor haar te laat. Ik zat in zak en as.

Ikzelf ben donderdag en vrijdag nog bij haar geweest, als ze me zag deed ze met veel moeite haar staartje kwispelen , veel beweging zat er toen al niet meer in, hartverscheurend. Ze zat vanachter in een hoekje weggekropen in het hokje met het infuus aan haar pootje. Haar eten en drinken onaangeroerd. Ik heb haar toen nog met de hand eten gegeven, drinken deed ze al niet meer. Onze lieve pup heeft nog een half uur bij me opschoot gelegen, ik heb haar geknuffeld, gestreeld en kusjes gegeven, ze was zo gewenst bij ons. Haar te zien lijden was vreselijk. In de periode dat ze bij me op schoot lag is ze 4 keer zonder adem gevallen. Ik kwam gebroken thuis, ons lieve pupje die nu zo moest vechten voor haar leven, daar alleen in een hokje bij die dierenarts ,( waar ze wel de beste zorgen heeft gekregen) snakkend naar adem.

Dit kon ik niet aanzien, we hebben de laatste antibiotica een kans gegeven maar deze sloeg niet aan. Zaterdag 27 oktober heeft mijn man samen met de dierenarts besloten om haar te laten inslapen, er kon geen hulp meer baten. Ze is rustig en vredig ingeslapen. Ze verdiend nu haar rust.

Met mijn verhaal wil ik aantonen dat als je een hond koopt, informeer u goed!!

Als die lieve pup u vanachter het glas aankijkt met haar schattige snoetje ben je al snel verkocht maar informeer u, zoek informatie op over de kennel/handelaar van het dier. Kijk het paspoort grondig na en beslis niet te snel. Ons hondje kwam uit Slowakije, een voormalig Oostblokland, daar is de wetgeving mbt tot dierenwelzijn niet zoals bij ons, je weet niets over het diertje of over de moeder van de pup. Ik was onwetend en te naïef over dit soort dingen, broodfok.

Ik vermeld bewust niet de kennel of exportuur van onze hond. Ik wil niet aangeklaagd worden voor laster en eerroof maar wil wel naar buitenkomen met mijn verhaal. Mensen waarschuwen en sensibiliseren om te voorkomen dat zij dezelfde fout maken als ik. Wij hebben ontzettend hard geleden onder dit alles. Wij maar vooral onze lieve pup heeft afgezien de laatste dagen van haar korte leventje. Ik troost mij bij de gedachte dat zij bij ons de 2 mooiste weken van haar leven heeft gehad. Als ik andere mensen kan sensibiliseren en voorkomen dat zij dezelfde fout maken als ik, is al deze pijn toch niet voor niets geweest.

Lieve groeten, Pascale & Lobke*

Kunnen honden kanker ruiken? Volgens de Briste wetenschapster Claire Guest is er geen twijfel meer mogelijk. Zij richtte in 2007 het onderzoekscentrum Medical Detection Dogs op. “Het lijkt erop dat elke gezondheidsverandering bij de mens gepaard gaat met een kleine verandering in onze lichaamsgeur en een hond kan getraind worden om dat te detecteren.”

Mensen met kanker hebben met andere woorden een andere lichaamsgeur dan mensen zonder kanker en medische speurhonden kunnen dat verschil opsporen. Dat klinkt aannemelijk, vindt ook de Antwerpse kankerspecialist Filip Lardon. “Kanker heeft een andere stofwisseling, heeft andere uitscheidingsproducten, die komen buiten het lichaam en zijn dus in principe opspoorbaar.”

In Italië is er al één ziekenhuis dat de kankerhonden in de praktijk wil inzetten, maar dat is voor Jan Van de Brande, oncoloog in het UZA, toch een brug te ver. “Het zou wel nuttig kunnen zijn, eenmaal men dat hondenstadium voorbij is en men dat reproduceerbaar kan doen, bijvoorbeeld met een elektronische neus. Dan zou dat een interessante techniek kunnen zijn.”

In ons land gebeuren op dit moment geen klinische experimenten met kankerhonden. Maar de ontdekking dat honden veranderingen in de gezondheidstoestand van mensen kunnen ruiken, opent natuurlijk perspectieven. “Dat is eigenlijk het zesde zintuig bij honden, dat ze kunnen voorspellen als er iets misgaat bij hun baasje”, vertelt de 13-jarige Raphaël Schroeder. Hij is hoog gevoelig en heeft daarom veel last van stress. In de Toscanzahoeve in Heist-op-den-berg, het dierengedragscentrum van Inge Pauwels, leidt hij daarom zijn hond Siska op tot medische hulphond. “Soms duwt ze me gewoon even omver, gaat op me liggen tot ik weer kan nadenken en helder ben.”

Nog in de Toscanzahoeve is ook een van de eerste diabeteshonden in ons land in opleiding. Laika moet haar baasje Dries Van Herzele in de toekomst verwittigen als zijn bloedsuikerspiegel te sterk daalt. Dries, die zelf arts is en alle technische mogelijkheden al heeft uitgetest, heeft er alvast het volste vertrouwen in. “Fantastisch als je die combinatie hebt van een hond hebben die je dan nog begeleidt en het leven gemakkelijker maakt.”

Telefacts, dinsdag 23 oktober 2012 om 21.30
Foto: VTM

Van de 64 pas ingevoerde pups waren er al 60 uit de bestelwagen gehaald en ondergebracht in een afzonderlijke ruimte met aangepaste hokken. In de bestelwagen troffen de inspecteurs nog 4 hondjes aan en ook de kooien waarin de dieren waren vervoerd. De kweker gaf aan dat hij de hondjes in Slowakije had opgehaald.

Na onderzoek bleek dat alle dieren in goede gezondheid verkeren, gesocialiseerd zijn en de minimum leeftijd voor verkoop hebben (acht weken). De meeste dieren zijn geïdentificeerd maar geen enkel beschikt over het vereiste Europees paspoort. De dierenwelzijnsinspecteurs vonden wel een groot aantal blanco paspoorten tijdens hun inspectie, en ook vaccins en elektronische identificatiechips.

Omdat de controle op de invoer van dieren een bevoegdheid is van het Federaal Agentschap voor de Veiligheid van Voedselketen (FAVV), werden de inspecteurs van het Agentschap onmiddellijk ingeschakeld door de Inspectiedienst Dierenwelzijn om het onderzoek verder te zetten.

Zowel de FOD Volksgezondheid als het FAVV zullen een proces-verbaal opstellen tegen de kweker die de honden illegaal invoerde. De man riskeert een boete en de dienst Dierenwelzijn zal ook aan de Minister van Volksgezondheid, bevoegd voor Dierenwelzijn, de intrekking van zijn erkenning vragen. Na afloop van het onderzoek zal over de definitieve bestemming van de dieren worden beslist.

Bron: FOD

Als aanvulling op de trimwedstrijd, die jaarlijks alle niveaus van beginner tot kampioen bevat, is er een uitgebreide educatieve trimconferentie met heel wat uitzonderlijke seminaries en demonstraties die door enkele van ’s werelds beste groomers gegeven worden. Het educatieve aspect is gebaseerd op dagdagelijkse trimproblemen en is essentieel voor alle trimmers en studenten die hun professionele kwaliteiten wensen te verbeteren.

Voor verder info www.groomania.be

Op alle openbare plaatsen in Gent geldt een aanlijnplicht voor honden. Op de losloopweides geldt deze aanlijnplicht niet en kan men dus de hond ongedwongen de vrije loop laten.

Alle losloopweides in Gent hebben samen een oppervlak van 12.546m² of 1,25ha (dit komt overeen met iets meer dan twee voetbalvelden). In juni 2011 werd de hondenzwemplaats ter hoogte van de Europalaan (Watersportbaan) officieel geopend. De hondenzwemplaats bestaat uit een afgebakend zwemgedeelte (1.140m²) en aansluitend een afgebakende ‘droogloop’weide. Op het grondgebied Gent is er in totaal zo’n 13.686m² (1,37ha) openbaar terrein gereserveerd voor hondenrecreatie.

Zo komt de Stad Gent tegemoet aan het steeds groeiende aantal geregistreerde honden in Gent. Sinds 2007 is het aantal geregistreerde honden gestegen met 62%, tot 23.443 honden.

Aanlijnplicht

Honden mogen in de stad enkel loslopen op de daarvoor bestemde 14 losloopweides. Men vindt ze op een kaart achteraan de folder ‘Leidraad voor de hondenbezitter’. In totaal werden meer dan 25.000 folders verspreid via de gemeenschapswacht, de diensten- en buurtcentra, de wijkcommissariaten, de dienstencentra van het OCMW, beide dierenasielen en de Wachtdienst Gentse Dierenartsen.