Op 12 juli organiseert het Forum van Vlaamse Vrouwen een tentoonstelling met werken van de Congolese kunstenares Rhode Bath-Schéba Makoumbou. Rhode woont en werkt in Brussel, ze exposeert regelmatig in heel Europa en ook in Afrika. In haar thuisland, de Republiek Congo heeft ze de status van 'une vraie star'. Ze mag er prat gaan op de eervolle titel 'La fierté du Congo'. Niet onterecht: een betere ambassadrice kan het land zich immers niet indenken. Rhode werd geboren in Brazzaville, hoofdstad van de Republiek Congo, en heeft drie kinderen. Haar vader is de in Congo erg bekende kunstenaar David Makoumbou. Naast de vorming en de invloed van haar vader kreeg ze geen echte artistieke opleiding. In 1997 heeft ze zich ingeschreven aan de universiteit, richting journalistiek. Door de oorlogen in Congo werd haar studie jammer genoeg onderbreken En als kunstenaar kan je in Congo niet overleven. De doorsnee Congolees heeft geen benul van de waarde van kunst. Tentoonstellingen zijn eerder zeldzaam en de personen die kunst kopen zijn voor het grootste deel westerlingen.

In 2003 stelde ze tentoon in Saint-Etienne in Frankrijk en besliste om een aantal galerijen te bezoeken in Brussel. Daar ontmoette ze de galerijuitbater Marc Somville. Die heeft veel geïnvesteerd in de promotie van haar kunstwerken. Sinds 2004 woont ze in Brussel. Er is in Congo Brazzaville wel een Centre Culturel Français dat regelmatig tentoonstellingen wijdt aan zowel Congolese als aan buitenlandse kunstenaars. En dan is de bekende school Poto-Poto die een podium biedt aan alle artiesten die er zijn afgestudeerd. Tentoonstellingen worden vooral georganiseerd in hotels of andere publieke plaatsen. Het grote probleem in Congo is dat de bevolking weinig interesse heeft in kunst en zich er ook niet voor verplaatst. De levensomstandigheden zijn er heel triest en de meerderheid van de bevolking denkt enkel en alleen aan voedsel. Overleven is prioritair!

Ondertussen voelt Rhode zich hier al heel goed thuis: "Maar wat me vooral treft aan Brussel is dat de culturele diversiteit hier aanvaard wordt, hier bijna gewoon is. Bovendien geeft men hier aan ieder van ons de kans zijn of haar eigen culturele identiteit te bewaren. Brussel is echt een voorbeeldstad op gebied van het in praktijk brengen van de integratie. Akkoord, er zijn nog wel wat problemen, maar de verantwoordelijken doen heel erg hun best om die weg te werken. In mijn ogen is de multiculturele samenleving trouwens een enorme intellectuele verrijking! FVV: De vrouw heeft een belangrijke plaats in je werk. Rhode: In mijn artistiek werk tracht ik de Congolese vrouw in de schijnwerpers te plaatsen, meer bepaald de vrouw tijdens haar leven van alledag. Mijn werk is een ode aan de Afrikaanse vrouw: een vrouw van actie, een moedige vrouw; een vrouw die alles bemoedert, die zich bekommert om het dagelijkse leven. Kijk bijvoorbeeld naar mijn beeldhouwwerk 'Het Zogen'! Het moederschap maakt immers deel uit van het dagelijkse leven in de échte betekenis van het woord. De Afrikaanse vrouw geeft haar kinderen heel lang de borst, bindt haar kinderen op de rug, De Afrikaanse vrouw en haar kind zijn bij wijze van spreken één

Leave a Reply
Your email address will not be published.
  • ( will not be published )