Mathias De Clercq legt liberale prioriteiten voor arbeidsmarkt op tafel

nieuws_eb611040-2003-4e12-aa30-d9cc8637babc

Gent (redactie/stas) “De regering Di Rupo heeft in 2012 bewezen grote hervormingen te kunnen doorvoeren, maar het tempo mag in 2013 niet stilvallen. De inzet moet zijn om te komen tot een modern werknemersstatuut dat beantwoordt aan de huidige maatschappelijke realiteit en aan de nood aan een wendbare en goed geoliede arbeidsmarkt”, zegt Kamerlid Mathias De Clercq.

“Ons sociaal overlegmodel is belangrijk, maar moet kunnen komen tot concrete maatregelen. We kunnen het ons niet permitteren om te talmen, niet iedereen lijkt echter doordrongen te zijn van de urgentie. Daarom moet de politiek bijspringen als dat nodig blijkt”, meent De Clercq.

Namens Open Vld legde Mathias De Clercq alvast vier prioritaire werven voor het arbeidsmarktbeleid voor aan de minister van Werk.

1. Ontslagrecht moet evolueren naar hertewerkstellingsrecht

De eerste werf is het ontslagrecht, en kadert dan ook binnen de discussie over het eenheidsstatuut. De huidige regeling vormt vaak een drempel voor de door ontslag getroffen werknemer om snel een nieuwe job te vinden. Vandaag beslissen veel werkgevers om geen extra werknemers aan te trekken, net omdat de ontslagregeling zo duur is. Ontslagrecht moet dan ook meer en meer evolueren naar een hertewerkstellingsrecht, waarbij we volop inzetten op activering en investeren in mensen zodat hun hertewerkstellingskansen gevoelig stijgen.

 2. Loon niet langer koppelen aan anciënniteit
Een tweede werf is de koppeling van het loon aan de anciënniteit. In vergelijking met de andere OESO-landen is het verschil in verloning tussen jonge en oude werknemers in ons land erg groot. Geleidelijk aan zou de loonvorming niet meer met louter de anciënniteit rekening moeten houden. De loonevolutie zou ook meer moeten aansluiten bij de evolutie van de financiële behoeften van de werknemers, die groter zijn als men kinderen grootbrengt en leningen heeft lopen.
3. Flexibilisering van de arbeidsmarkt
Een derde werf die moet worden opgestart is de flexibilisering van de arbeidsmarkt. Een versoepeling van de arbeidsregulering kan leiden tot een betere ‘work-life balance’, het kan mensen in staat stellen om hun kinderen naar de schoolpoort te brengen. Anderzijds worden werkgevers in staat gesteld om veel beter in te spelen op economische noden. Zo kunnen ze tijdens piekmomenten en piekperiodes hun werknemers langer laten werken, en tijdens rustige periodes minder.
4. Individuele loopbaanrekening
De vierde uitdaging is werk maken van een individuele loopbaanrekening, wat De Clercq ook bepleit in een resolutie. In België bestaan er tal van verlofregelingen, elk met hun eigen duurtijd, vereiste anciënniteit, uitkeringsbedragen en uitbetalingsinstellingen. Het systeem is niet transparant en werkt bovenal niet responsabiliserend. De filosofie van een loopbaanrekening is dat iedereen over een eigen rugzakje beschikt, dat aangevuld wordt met sociale rechten naarmate de geleverde arbeidsprestaties toenemen.

 

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here