Column: Beste Oranjevriend Van Overmeire,

Mijnheer de schepen-in-spe, het waren me wel de weken. In twee maand meer aandacht gekregen dan in heel je parlementaire carrière bij elkaar. Met dank aan de socialisten. Vooral met dank aan de extreem-linkse-socialisten en nog een handvol groene jongens. Gelukkig zijn er nog sociaal-democraten die in u geloven. Die kunnen vergeven en uw publieke biecht geloven.

Vandaag is het wat rustiger. Ge zijt een strateeg. Ge weet dat mediastilte je geen windeieren legt. Alleen dagelijks de media over je heen krijgen, kan je start in januari nog meer schaden. Geschaad is hij al. Enkelen in Gent en Brussel zullen je met een vergrootglas in het oog houden. Nodig ze uit voor de carnavalstoet, als Losse Groep, “Karim en de waakhonden”.

Alleen ligt carnaval je niet. Ja, je bent dan ook een vreemdeling in Aalst. Ik begrijp dat. Jean-Jacques begrijpt dat ook. Al is hij wel een carnavalist. Aalst en vreemdelingen, het is niet gemakkelijk. Vorige week nog op Canvas in ’t Oilsjters gehoord: “On annen oigen stront wedje oe da dienen van een ander stinkt.” Ja, voor de meerwaardekijker. Voor de meerwaardekiezer.

Van de Steen en jij moeten het kunnen vinden. Intellectuelen onder elkaar. Vrouwelijke charme heeft je altijd kunnen bekoren. De Vlaamsche Beweging hangt er van aan elkaar. Tinneke-van-Heule-gluurders.

Casaer komt er aan. Hij was uw vriendje niet de afgelopen jaren. En jij het zijne ook niet. Maar een schepencollege is geen holebi-clubje, je moet geen vriendjes zijn om samen te werken. Maar zich aan elkaar niet ergeren is toch wel een start die de stad kan ten goede komen.

Want ergeren dat kunnen de bestuurders van Aalst zich aan elkaar. Vandaag. Klinkt het niet dan botst het. Tot buiten de schepenzaal. En dezelfden gaan rond de tafel zitten in januari… Uwen burgemeester zal een cursus ‘politieke therapie’  kunnen gebruiken. U zal hij wel laten doen…

Vlaamse schepen, dat vraagt voor uwen burgemeester nog wel wat studiewerk…. Maar hopelijk duurt het geen zes jaar voor hij doorheeft waar je u gaat mee ledig houden. De toekomstige eerste schepen wist na zes jaar burgemeesterschap nog niet waar haar schepen van cultuur zich zes jaar mee bezighield. Je zou anders aan cultuur niet vragen wat dat eigenlijk inhoudt… Ja, da kaan in Oilsjt allien.

Meneer de Schepen van Vlaamsche Zaken, mij moet je niet overtuigen dat Aalst een jobken als dat van u kan gebruiken. Een leuke 11-juli viering zie ik wel zitten. Een Vlaamsche dag à la Koninginnedag in Nederland. Ik zeg direct, Yes We Can! Als dat nog mag. Zal wel zeker, zo nen dwarsligger ben je toch niet?

De verfransing rukt op. Moesten we niet zo’n talenknobbels hebben, het zou nooit zover gekomen zijn. De massale import van Brusselse gepensioneerden en OCMW-cliënteel aan onze kust, allemaal Franstaligen die verwachten dat ze daar in het Frans bediend worden (wat nog lukt ook), speculeert op onze flexibiliteit. Maar ook in Aalst speculeren ze op onze flexibiliteit. Je moet maar eens naar de Lidl of Buurtslagers gaan op de Grote Markt. Socialisten weten dat niet, die komen daar niet. Die gaan naar Delhaize of naar Rob in Sint-Lambrechts-Woluwe.

De strijd wordt nu uitgevochten aan loketten, in de winkels, de cafés, op straat: het beroep op Vlaamse hoffelijkheid en goede manieren “Le droit du respect” zal eindigen in een nieuwe eis tot tweetaligheid, waarbij bijvoorbeeld een strook van De Panne tot Oostende een apart statuut krijgt. Weer een stapje dichter bij de grenzen van 1477. Of de strook tussen de Denderstreek, Aalst incluis, tot aan Dilbeek en Vilvoorde. Dat u daar iets wilt aan doen, daar kan ik mee leven. Maar doe het zoals Aalstenaars het gewend zijn. Met humor en een kwinkslag. Niet zoals op de IJzerwake. Die stijl ligt Aalst niet. En uw Voorpostvriendjes van weleer, laat die maar marcheren in het Zoniënwoud. Den Osbroek en het Kravaalbos liggen hen niet.

Oranjevriend, de idee om een Schepen van Vlaamse zaken in Aalst te benoemen, is in die optiek dan ook volkomen legitiem, evenals de pogingen om het verwerven van een sociale woning aan de actieve kennis van het Nederlands te koppelen: alleen zo vermijdt men op het einde nieuwe talentellingen die een nieuwe stap worden naar francofone gebiedsuitbreiding. Het taalactivisme is bijgevolg bittere noodzaak binnen de Belgische context. Het overschilderen van Franstalige bordjes door wijlen Flor Grammens was wel degelijk meer dan ludieke folklore.

Maar denk, u wordt schepen in Aalst. U hebt als vreemdeling in deze stad jaren genoeg gehad om te integreren. U weet hoe Aalstenaars in elkaar zitten. Als u in 2018 niet met vervroegd pensioen wilt, denk hieraan.

En…, het is niet nodig te hopen om te ondernemen, noch te slagen om te volharden.

Willem de Zwijger

 

 

 

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here