Jonge beloftevolle judoka Donckels in Mere

 

Aalst (redactie/mas) Velen zijn geroepen, weinigen uitverkoren. Zo gaat dat in de sport. Joke Donckels, 15 jaar oud, wint de laatste tijd veel wedstrijden, ook in het buitenland. En als ze niet wint, staat ze op het podium. Belg.be ontdekte haar op de mat in Berlare, waar ze uren per week traint.

Dit weekend speelde ze de Flanderscup, een treffen met 15 nationaliteiten. Ze bevestigde op de mat wat er al een tijdje stond aan te komen. Dank zij twee ippons plaatste ze zich snel voor de halve finale. Ook de Nederlandse tegenstandster van 100 kilo, wist ze te vloeren.

Veel genot van de halve finale was er niet. Van de uitgesproken favourite uit Schotsland Boyle werd gewonnen met twee waza ari, evenwaardig aan ippon. Het liep even mis, ze liep een kwetsuur op. Maar opgeven wou ze niet. Koppig kan ze wel zijn, Joke Donckels. In de sport meer een gave dan een last, al zullen haar vele broers en zussen dat niet altijd beamen. Een sportvrouw in een gezin heeft zo zijn pro’s, maar vraagt ook veel van haar omgeving.

De finale spelen met een kwetsuur en toch nog zilver meebrengen naar Mere, il faut le faire. Joke Donckels heeft een prachtige prestatie neergezet. Ze mag terecht fier zijn. Dat ze door haar kwetsuur een stage tijdens het Allerheiligenverlof aan haar neus ziet voorbijgaan, doet pijn. Maar sport is nu eenmaal niet zoals je het droomt. Je hebt veel zelf in de hand, maar ook het lot speelt mee. Daar leren mee leven is een onderdeel van (top)sporter worden en zijn.

Joke Donckels wisselde dit jaar van club. Ze ruilde Lede voor Berlare. Het legde haar geen windeieren. Bij het toernooi ‘De Pot van Olen’ stond ze op het podium met een tweede plaats. Maar de eerste plaats moeten laten aan de topjudoka Ilona Lucassen is eigenlijk geen verlies.

De Brabant Open won ze. In Drente Nederland op het podium. In Metz in Frankrijk, een internationaal toernooi met A-label, de hoogste plaats. Joke Donckels overtrof er zichzelf. Na een grandiose finale tegen een zuiderbuur mocht Joke fier de eerste plaats opeisen. Zij was in Metz trouwens de enige belg die een finale kon winnen, ook al stond haar vriendin en trainingsgenote  Selina op de derde plaats in de categorie -48.

We praten in Berlare verder met haar gedreven vader en lieve moeder. Het valt op hoeveel sport op niveau vraagt van een gezin. Voeren en brengen naar de trainingen in de week. Begeleiden in het weekend naar de matchen. De spanning van aangepaste voeding in huis. En dan maar hopen dat haar zes broers en zussen in huis er begrip voor opbrengen. Het is een leven op zich, sporten als 15-jarige op internationaal niveau. Mere en de Denderstreek mogen jonge sporters koesteren.

We hopen allen dat België medailles wint op Olympische Spelen… maar zien niet altijd wat een leven er aan voorafgaat, topsporter-met-succes worden. 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here