Dagboek reis naar de Filippijnen, aflevering 5

Dag 11 – Het is 8 uur. Ik sta op onder een stralende zon. De airco heb ik een paar uur eerder reeds afgelegd, maar mijn kamer is nog lekker koel, zo’n 26°. Vanmorgen besluit ik na het ontbijt om de was te doen. De hoeveelheid is voor mij alleen uiteraard niet zo’n enorme hoeveelheid.

Om 10u30 neem ik de tricycle naar SM. Net voor mij arriveert nog een tricycle met de Australiër erin die ik er elke keer als ik in SM kom ontmoet. Ik heb nog geen echt diepgaand gesprek met hem gehad maar we begroeten elkaar elke dag. Hij is een kop groter en een aantal jaren ouder dan ik. Ik merk dat hij geen trouwring draagt.

Gezien de pijn in mijn lage rug ga ik eerst om een weldoende massage in Lynderm. De massage is heel verkwikkend maar het meisje heeft deze morgen net iets te veel look gegeten. Nadien bekijk ik nog even het internet,de huizenmarkt in België, Facebook, mijn persoonlijke mails enz… Daarmee ben ik al gauw een goed uur zoet.

Vanmorgen heb ik gezien dat er uitwerpselen van hagedissen op mijn wagen liggen, dus besluit ik maar een cover te kopen en laat in dezelfde adem ook zetelhoezen voor mijn wagen maken. Ik kies voor een donkerbeige kleur. Ze worden op maat gemaakt en zullen op 9 maart klaar zijn.

Ondertussen is het ruim 13 uur dus gaan we richting Jollybee. Twee burgersteaks met champignonsaus en rijst, aangevuld met een halve liter cola light. Het kost me alles samen 1,65 €, Btw en bediening inclusief ;o))


Nog even naar de “restroom” en dan de taxi huiswaarts. Een rit van huis naar SM en de rit terug kosten alles samen zo’n Euro, dus waarom altijd te voet gaan in die warmte, al doe ik het vaak, voor de sport, maar ik gun de “drivers” toch ook hun broodwinning én ze doen het altijd met een lach op het gezicht. Wellicht is dat ook omdat ik een paar peso meer geef dan ik eigenlijk zou moeten, maar ik rond steeds af, anders zou ik wellicht nooit een halve euro per rit moeten betalen.

Op de terugweg nog wat suikervrije gebakjes uit Goldilocks meegenomen zodat we safe zijn voor vandaag. Thuis maak ik soep met schenkel en een boeket groenten zoals aubergines, Chinese kool, wortelen, paprika, uien, look, tomaten enz.… voor mij en mijn buren. Op die manier komen we weer zonder honger de dag door. Ondertussen luister ik nog wat zelf opge-nomen muziek op mijn pc. Het leven kan mooi zijn, alleen…ik mis mijn familie.Gelukkig is er ook dreamtv via satelliet in onze woning zodat ik na enkele filmpjes bedwaarts ga.

Dag 12

Een nieuwe dag, een nieuw geluid zegt men wel eens. Ik maak wat tijd om mijn was binnen te halen en op te plooien, een badje en ontbijt…en dan is er SM Tijd. In de supermall ga ik een vroeg middagmaal nemen in Chowking, Beef-Wonton-Mami en Kangkong met een grote suikervrije Cola. Ik betaal hiervoor 2,2 €.

Na het eten maak ik gebruik van de “restrooms” en loop nog even langs. Ik zie reeds enkele dagen dezelfde witte mensen en zeg zoals altijd goede dag. We raken aan de praat en gaan met drie een koffie drinken. Als Belg heb ik een goed gesprek met een man afkomstig uit Pensylvania, USA die een aantal jaar geleden huwde met een Filippijnse vrouw en nu, na zijn pensioen definitief naar Santa Rosa is verkast, hij woont nauwelijks een km van onze woning vandaan. De andere man is een Engelse onderdaan die hier reeds vier jaar woont in Florenceville, Santa Rosa, dat is net tegen Villa de Oro waar wij wonen. Hij is niet gehuwd en woont hier wonderwel alleen. Hij dient dan ook om de twee maand zijn visum te verlengen en één keer perjaar het land te verlaten. Hij gaat dan even heen en weer naar Singapore. Een vierde man die ik tegenkom is Australiër en woont hier reeds geruime tijd.

Wanneer ik thuiskom rond drie uur, komen ook de welders een ijzeren sierafsluiting plaatsen om de veiligheid rond de woning te verhogen. Het werk verloopt voorspoedig, één van de werkers is wel een ongegeneerde brutale prater maar zo leg ik er elke dag één tussen mijn boterham :o) Hij vraagt mij of ik graag Filippijnse vrouwen heb. Ik vertel hem dat ik er één heb en het daarbij wil houden. Ik vraag hem naar zijn vrouw. Hij verteld mij dat hij op Amerikaanse vrouwen valt, waarschijnlijk denkend dat ik Amerikaan ben. Hij verteld er welbij dat ze jammer genoeg een dik gat hebben en zijn penis te klein is om tot aan de ingang te raken. Mijn Tagalog is nu niet perfect, maar dat heb ik wel allemaal begrepen. Je kan ook weinig meer verwachten van iemand die waarschijnlijk nooit een school langs de binnenkant heeft gezien…


s’Avonds wordt hetmet hun baasnog onderhandelen voor enige werkzaamheden. s’Avonds kijk ik naar Will Time,Big Time en “The Voice” Ondertussen is er nog een telefoontje met mijn echtgenote en mijn schoonbroer die vertrekt naar Bicol om zijn familie nog eens te zien, zijn busrit zal zo’n 11 uur duren…

Nadien het bedje in en schlafen…

Dag 14

De vorige dag heb ik niet beschreven. Blijkbaar heb ik ondanks het warme weer een verkoudheid opgedaan. Ik ben wel naar SM geweest, maar meer dan een gesprekje met mijn buitenlandse vrienden en de nodige goederen gehaald heb ik niet gedaan.

Vandaag ben ik mijn GSM verloren. In SM was er teveel volk om te eten, dus ben ik maar in Robinsons gaan eten bij Pizza Hut. Ik heb een Chery Mobile GSM gekocht, van Chinese Makelij, maar goedkoop en heel veel mogelijkheden blijkbaar. Het ding werkt ook goed.

Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om met de wagen naar SM te rijden en bij ACE Hardware mijn zetelhoezen af te halen. Drie van de medewerkers hebben voor een paar Euro de hoezen geplaatst en ik bekleden meteen zelf het stuur. De zetels zijn nu in mooie beige leder overtrokken zodat de wagen zo mooi mogelijk blijft.

Het enige probleem met het verlies van mijn GSM zijn AL mijn nrs die verloren zijn gegaan. Het thuisfront heb ik kunnen verwittigen, de rest zal ik de volgende dagen trachten te regelen.

Deze avond nog gekeken naar de Will Show, The Pink Panter en andere komische zaken om mij na een paar Colt 45 biertjes richting bedstee te begeven…

Dag 15

Ondanks het feit dat ik pas om 1 uur vannacht naar mijn bedje ging en een spierontspanner en slaappil innam was ik vanmorgen om 8u30 present. Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om te kuisen en de was te doen.

De kat van de buur had ook overgegeven op het terras. Ook daar heb ik wat kuiswerk aan gehad. 10u30, het is 36 ° C. De laatste dagen drink ik 4 à 5 liter, de helft daarvan is water, twee pintjes per dag en frisdranken. Toch voel ik mij voor de rest heel goed. Veel eten dat lukt niet, door de warmte heb je zowiezo minder honger. S’ochtends drink ik ook water ipv koffie en dat doet zeker geen slecht aan het lichaam.

Mijn Chery mobile werkt goed, maar ik moet mijn nieuwe nr nu nog medelen aan de familie hier. Ik ga dit doen via het internet in SM, maar daarvoor moet ik nog even wachten. Sonny is nog in Bicol en Sarne stuurde mij een berichtje dat hij naar de winkel is tot 11u30. Ik laat de woningen hier liefst niet alleen achter en wacht dus tot zijn terugkomst ;o)

Dag 16,17 en 18


Een spookdiertje, mooi maar bedreigd De Archipel in Kaart Longganisaworstjes met sidedish

Deze dagen hadden dezelfde routine. Opstaan, nagaan wat er allemaal te doen is in Laguna,
Naar het internetcafé, op dag 17 een verkwikkende massage bij Lynderm en ontmoetingen met mijn vrienden uit Engeland en Amerika. Ik heb ook nog een paar Australiërs gezien die blijkbaar in Santa Rosa evenals ikzelf, het slechte weer in hun provincie Queensland ontvluchten.

Bij de mensen die wat ouder zijn is het duidelijk. Ze komen allen hierheen omdat ze met hun wettelijk pensioen in eigen land niet menswaardig kunnen leven, terwijl ze hier toch vrij goed van hun oude dag kunnen genieten. Iets wat mensen verdienen na een loopbaan hard werken. Ik ben misschien wel de vreemde eend in de bijt met mijn “bijna” 50 lentes, maar ook ik heb er niet voor gekozen ziek te worden en jammer genoeg wordt er ook in België veel geld uitgegeven binnen de sociale zekerheid aan mensen die nooit “lidgeld” hebben betaald aan de club. Ondertussen is de wagen gecoverd met een eigen beschermingsdeken, zodat weer en uitwerpselen van hagedissen geen weerslag hebben op het koetswerk.

Gisteravond toen ik ging slapen viel mijn oog in mijn kamer op een enorme kakkerlak die binnen was geraakt. Die dieren zijn erg snel en hebben een hard leven. Gelukkig heb ik hem kunnen verwijderen, na hem enkele keren een serieuze mep te hebben gegeven.

Dag 19

Zeer moeilijk wakker geworden, wat keelpijn ook en koudegevoel, ondanks de 27° C op mijn kamer. Gauw strepsils genomen om de hoest weg te nemen en afwachten. Ik heb ook enige slijmvorming, dus ik hoop hier geen zware verkoudheid op te lopen.

Vandaag heb ik mij ook vrij kalm gehouden. Van mijn écht pijnen merk ik hier weinig, enkel
De vermoeidheid blijft, maar daar is zeker mee te leven. Het komt erop aan de krachten te doseren. Ben vandaag enkel gaan eten in het Bigs Restaurant, even wat op de pc gekeken en
Terug komen rusten.

Wordt vervolgd…

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here