Commentaar: De kwestie Aalst (n.a.v. kandidaat schepen Van Overmeire)

Aalst (redactie) De redactie van www.belg.be brengt soms een column, een artikel, een bijdrage van gastschrijvers. Dit houdt niet in dat de redactie zich achter het standpunt van de schrijver plaatst. We willen hiermee enkel in een discussie alle aspecten aan bod laten komen, omdat de lezer zich in eer en geweten zelf een mening kan vormen.  Naar aanleiding van de discussie ‘SP.A Aalst al dan niet in de coalitie’  geven we het woord aan Filip de Bondt, coördinator van het Uilekot Herzele.

Op 5 november beslissen de Aalsterse socialisten over hun deelname aan een mogelijke sp.a-NVA-CD&V coalitie in de stad.  CD&V en NVA hebben in principe een meerderheid van twee zetels in de gemeenteraad. Ze nemen er evenwel de sp.a bij. De partij zou in ruil twee schepenen krijgen. De aanwezigheid van Karim Van Overmeire (ex-Vlaams Belang) als schepen in deze meerderheid zorgt evenwel voor zware moeilijkheden bij de achterban van de socialisten. Deze week protesteerden zeventig mensen voor het partijbestuur van de sp.a. Onder de organisatoren de socialistische bediendenvakbond BBTK.

Binnen de Aalsterse socialisten heerst er al langer verdeeldheid over deze coalitie. Het feit dat de sp.a niks kan blokkeren, doordat ze niet nodig is voor een meerderheid, brengt velen aan het twijfelen. Bovendien moet men ook het OCMW afstaan aan de NVA én is het enige schepenambt voor de partij niet zo vet opgevuld. De aanwezigheid van Karim Van Overmeire als schepen doet evenwel bij velen de emmer overlopen. Van Overmeire is niet alleen kandidaat schepen van Vlaamse Zaken en integratie (zoals in de pers gemeld) maar vindt ook onderwijs, bibliotheek én internationale samenwerking in het begeerde pakket.  Van Overmeire speelt het spel hard en liet al weten ‘dat het de NVA is die zijn schepenen zal kiezen en niet de sp.a als kleinste coalitiepartner.’ De sp.a van zijn kant probeert Van Overmeire een andere bevoegdheid aan te meten én wil een aantal schriftelijke garanties rond het sociaal beleid. De voorstanders beroepen zich ook op het feit dat het schepencollege telkens unaniem zal moeten beslissen, al kan dat natuurlijk allemaal snel veranderen.
DE EERSTE JAREN
Karim Van Overmeire kwam voor het eerst in de nationale media in 1983.  Het telefoonnummer van zijn vader (ondercommissaris van de plaatselijke politie te Geraardsbergen) fungeerde immers als contactadres op extreem-rechtse pamfletten. Karim Van Overmeire was toen in Geraardsbergen verantwoordelijk voor het NJSV, de scholierenafdeling van het NSV (Nationalistisch Studentenverbond). Het NSV steunde de apartheid in Zuid-Afrika en voerde actie tegen linkse groeperingen. Grondleggers van het solidaristische gedachtengoed als Julius Evola enMussolini inspireerden de extreem-rechtse jongeren. Van Overmeire organiseerde in de streek taalmarsen voor het Vlaams karakter van taalgrensgemeenten als Edingen, Vloesbergen enz… Het kwam daarbij meermaals tot incidenten.
Van Overmeire verkaste van Geraardsbergen naar Gent en kwam daar verder bij het NSV én de gewelddadige extreem-rechtse groep Voorpost terecht.
Op 24 november 1991 wordt de man verkozen als kamerlid voor het Vlaams Blok. Zijn interesse gaat grotendeels uit naar de vlaamse kwestie, buitenlandse problematiek en strafrecht. Van Overmeire voelt zich in zijn sas in de partij en zal lang lid blijven van het partijbestuur én de uitgeverij vzw Egmont. Hij werkt actief mee aan de theorievorming en schrijft verschillende teksten. Hij publiceert vooral over de boedelscheiding van België en de stappen die dienen genomen te worden om Vlaanderen tot onafhankelijke staat uit te roepen.
In die periode zijn voor Van Overmeire bepaalde Vlamingen de hoofdvijand: “Onze werkelijke tegenstanders zijn de Vlamingen die, behept met allerlei complexen, hun eigen identiteit verloochenen en de zelfvernietiging prediken” zegt hij in zijn maidenspeech als voorzitter van de Vlaams Blok Jongeren in 1992.
In dezelfde periode komt hij op voor vernederlandsing en verblanking van cultuur en media: “ Aangezien volgens allerlei rapporten het racisme bij de bevolking onheilspellend welig tiert, is het vanuit het standpunt van de reclamebedrijven toch niet zinnig de reclame op te smukken met een neger of Arabier?”
Via het Hulpkomitee Kroatië mengt het Vlaams Blok zich in die periode ook in de burgeroorlog in de Balkan. Het VB stuurt hulpgoederen naar de Kroatische extreem-rechtse Ustasja’s en pleit bij monde van Van Overmeire voor “zo etnisch homogeen mogelijke Balkanstaten.” Samen met Jan Huijbrechts bezoekt hij er het hoofdkwartier van de HOS-milities, een kroatische extreem-rechtse militie die al sinds 1912 actief was. (zie Daar Komen ze aan gemarcheerd, Jos Van Der Velpen 1992)
In 1995 verhuist Van Overmeire naar Aalst en doet zijn intrede in de gemeenteraad. Hij zetelt vanaf dan ook onafgebroken in het Vlaams Parlement.
ZEVENTIG PUNTEN
De debatten in de pers worden deze week vooral toegespitst op het 70 punten programma van het VB. Van Overmeire werkte in een werkgroep mee aan de tweede aangepaste versie van dit plan. Op vraag distantieert hij zich van de foute racistische punten uit dit programma, zoals vb. gescheiden onderwijs voor Islamieten en het terugsturen van de tweede en derde generatie.
De inbreng van Van Overmeire was evenwel groter dan dat en het lijkt een beetje gek om de ideologische discussie alleen op dit plan toe te spitsen.
Het minste wat kan gezegd worden is dat hij een actief parlementslid is dat vele vragen stelt, wetsvoorstellen neerlegt enz… Zo stelt hij voor om de vakbondsmacht te breken door bij syndicale verkiezingen iedereen de mogelijkheid te geven een lijst neer te leggen, zelfs als individu, van het moment dat men door 10 % van de werknemers op de werkvloer gesteund wordt.  Het streefdoel om 0,7 % van het Bruto Nationaal Product van Vlaanderen aan ontwikkelingshulp te besteden stuit in 2009 nog op verzet bij de toekomstige schepen voor Internationale Samenwerking.
In 2006 vraagt hij de Vlaams Regering nog om druk uit te oefenen op Zuid-Afrika met de bedoeling de naam van de hoofdstad Pretoria (genoemd naar de blanke boerenleider Pretorius, één van de grondleggers van de apartheidsstaat) niet te wijzigen naar het Afrikaanse Tshwane. Linkse buitenlandse regimes genieten bijzondere aandacht en het regent protesten tegen het Haïti onder AristideCuba enz…
Op regionaal vlak protesteert Van Overmeire tegen de aanwezigheid van anti-extreem-rechtse affiches in scholen én tegen Franstalige scholen in de omgeving van Ronse.
VERBRUSSELING
Stilaan duikt ook de problematiek op die aan de basis zal liggen voor het idee van een Schepen van Vlaamse Zaken in Aalst: de verbrusseling van de stad: er wordt teveel frans gesproken, er is veel inwijking én dus moeten we het Vlaams karakter van de stad beklemtonen is de redenering die leidt tot een bestuursakkoord van sp.a-CD&V-NVA mét een pleidooi voor méér Vlaamse leeuwen in de stad.
Socioloog Eric Coryn counterde dit fijntjes in het radioprogramma De Ochtend: “Als Aalst véél mensen aantrekt uit het Brusselse dan is het omdat Aalst tegenover de andere centrumsteden zwaar achterloopt op het vlak van stadsvernieuwing én ontwikkeling. Bovendien is er inderdaad een grote bevolkingsgroei in de grootste steden. Moeten die dan uit Aalst wegblijven?”
In 2009 kaart Van Overmeire deze problematiek reeds aan als Vlaams parlementair. En hoe? “Wat kunnen we daar aan doen? Helaas zijn er federale beperkingen en Europese non-discriminatie maatregelen, maar we kunnen de taalwetgeving streng toepassen… én vb. de subsidies van verenigingen intrekken waar geen Nederlands gesproken wordt”.  Van Overmeire heeft het hier over het EG-verdrag dat discriminatie van minderheden verbied. In dit recent verleden heette de NVA voor Van Overmeire nog een ‘Belgische depannagepartij’ te zijn (interview KVO 6/2009).
In 2011 vraagt Van Overmeire aan Bourgeois nog achterdochtig of de vragenlijst waarmee migranten hun inburgering (én de vrijstelling tot het volgen van een cursus) moeten bewijzen, wel streng genoeg is: de vragen zouden wel eens de ronde kunnen doen, die worden dan toch genoeg vervangen en aangepast?
Dezelfde thema’s worden vandaag dus in licht gewijzigde vorm opnieuw op de agenda gezet. Een schepencollege met de NVA en Van Overmeire krijgt voor het eerst in Vlaanderen (samen met zijn collega Bruno Stevenheydensin Beveren) de mogelijkheid om vanuit bestuurszijde op dit vlak te beginnen experimenteren met de nationaal voorliggende scenario’s.  Op 5 november beslissen de leden van de Aalsterse sp.a in het Centrum De Brug of ze in dit scenario meestappen of niet. Vakbonden en actiegroepen (waaronder BBTK en vzw ’t Uilekot) zullen alvast opnieuw voor de zaal staan.
Filip De Bodt

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here