Het Offerfeest van de Islam: Bloedband tussen religie en politiek

Aalst (redactie/mas) De redactie van www.belg.be vraagt soms gastschrijvers een column, een artikel, een bijdrage te leveren. Naar aanleiding van het Offerfeest bij de Moslims geven we graag het woord aan Rudy Fosselle.

DE BLOEDBAND TUSSEN RELIGIE EN POLITIEK

Misschien is het u ontgaan. Vandaag is het nochtans feest. Groot feest. Zowat 1,8 miljard moslims of een vierde van de wereldbevolking vieren vandaag de nagedachtenis van de profeet Ibrahim die bereid was zijn zoon te offeren aan God . Omdat een moslim wil tonen dat hij bereid is om alles op te offeren aan God vieren ze telkens 70 dagen na de Ramadan deze gedenkwaardige gebeurtenis. Dat doen ze door een dier te eten dat dhabiha of volgens de voorschriften van de islam rein of halal is geslacht. De resten worden aan behoeftigen en armen onder hen verdeeld..

In Belgie en ook wel Nederland komen overwegend schapen op het offerblok terecht. Vandaar het woord “schapenfeest’ . Het dier wordt met de kop in de richting van Mekka geplaatst en na het uitspreken van allahoe akbar wordt het dier veelal onverdoofd en in eén beweging de halsslagader en luchtpijp doorgesneden.

De techniek is een pijnlijke doorn in het oog van zowat 90 procent van de Belgische bevolking. De dieren staan na een stresserend transport en een fixatie om de doodsteek trefzeker te kunnen uitvoeren niet mak als een schaap te wachten op hun dood. Doordat de dieren hun luchtpijp wordt doorgesneden kunnen ze hun pijn niet uiten door kreten. Vaak loopt er ook bloed in de luchtpijp wat een gevoel van verstikking oplevert. Bovendien blijven na de steek in de uiterst gevoelige halsstreek de hersenen van onbedwelmde dieren langer bij bewustzijn.

Als de slachting niet zo trefzeker is verlopen door het gebruik van minder scherpe messen of onkunde volgen er extra steken met nieuw en nog heviger leed tot gevolg. Het islamitische voorschrift dat het slachtmes niet zichtbaar mag zijn voor het dier of dat andere dieren het slachten niet mogen zien loopt in de praktijk vaak fout door de massale hoeveelheid slachtingen die moeten worden uitgevoerd op een en dezelfde dag.

Krijgt u het hierdoor wat benauwd en kunt u hiermee niet schaapachtig lachen? Wel u bent niet alleen. De onverdoofde slachttechniek is volgens Gaia een pijnlijke doorn in het oog van zowat 90 procent van de Belgische bevolking. “Het gaat niet om het verbieden van rituele slachtingen, maar het gaat om het voorkomen van onnodig en vermijdbaar dierenleed dat onmiskenbaar veroorzaakt wordt door de dieren zonder verdoving te slachten.” zegt woordvoerder Michel Vandenbossche.

De dieren zouden nochtans niet het zwarte schaap van religieuze voorschriften mogen zijn want onverdoofd slachten is door de Belgische wetgeving verboden. Behalve dan voor religieuze halal of koosjer slachtingen. In onze geseculariseerde samenleving wordt de staat nochtans verondersteld levensbeschouwelijk neutraal te blijven, wat betekent dat zij geen uitzonderingen op de algemene wetgeving mag toestaan op basis van religieuze motieven.

Toch doet men het en men herleidt hierdoor onze rechtsregels tot een vorm van voorwaardelijk en uitgehold gezag dat zijn macht en legitimiteit verliest. Dat kan binnen de seculiere en pluralistische samenleving niet de bedoeling zijn.

En toch blijven vele politieke partijen een oogje dichtknijpen. De houding van linkse partijen is op dat vlak zelfs schrijnend en jawel pijnlijk hypocriet te noemen: enkel Groen! N-VA en VB zeggen uitdrukkelijk neen tegen het onverdoofd ritueel slachten. CD&V, Open Vld, PVDA+ en SP.A zijn tegen een verbod. Minister van Volksgezondheid Laurette Onkelinx (PS) wil alvast geen initiatief nemen om onverdoofd ritueel slachten te verbieden.

Een bloederig verbond tussen religie en politiek

1 REACTIE

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here