linkse ideoloog schrijft open brief aan SP.A-Aalst

Aalst. Renaat Van Poelvoorde, een linkse ideoloog in de stad Aalst, schreef vandaag woensdag 24 oktober een Open Brief aan ‘zijn’ kameraden van SP.A Aalst. In het kader van de lopnde discussie willen we u deze Open Brief niet onthouden. De redactie.

Open brief aan SP.A-Aalst

Zoals in elke centrum- en/of links-liberale partij, heeft men in de Aalsterse SP.A-afdeling, ook een centrumlinkse- en een centrumrechtse vleugel. En zoals in alle partijen zijn daar eveneens opportunisten te vinden, alsook personen die nog enigszins aanleunen tegen een verzandend idealisme. Meestal weten, ter wille van het naar buiten eensgezind op te treden, beide groepen mekaar in evenwicht te houden.

Tot dat, zoals vorige week in Aalst gebeurde, men de fout maakt om één van die vleugels naar een coalitieonderhandeling te sturen en deze, ofwel eigengereid, ofwel door vage en onvolledige terugkoppeling, met toestemming van de rest van de partijtop, een overeenkomst goedkeurt waarin de spreekwoordelijke ‘tekst tussen de lijnen’ duidelijker blijkt te zijn dan de oppervlakkige tekst zelf. Met andere woorden: het verschil tussen ‘lezen’ en ‘begrijpend lezen’.

De centrumlinkse partijvleugel was reeds van bij de bevoegdheidsverdeling bijzonder misnoegd omdat men, omwille van de machtsdeling, het OCMW en sociaal beleid aan de NV-A had opgeofferd. Maar dat een ex VB-ideoloog een niet onaardige vinger in de taal- vreemdelingen- en integratiepap kreeg toegewezen, was, daarvoor de hulp verkregend van hun nationaal voorzitter, voor hen ‘heel wat bruggen te ver’

Zoals elke politieke partij, heeft ook de partijafdeling van SP.A-Aalst een partijbestuur. En zoals bij nog meer politieke partijen is dat theoretisch het hoogste orgaan.  In feiten is dit echter meer een ‘feest- propaganda- en activiteitencommité’, dan dat het een organisme is dat de partij ‘bestuurt’. Deze vergadering, voor een groot deelbestaande uit  partij-schatplichtigen, wordt maandelijks, of bij bepaalde gelegenheden, gehouden , om de leden ervan te ‘briefen’ over de politieke toestand, het te hebben over minder belangrijke ‘koetjes & kalfjes’, en voor zover de statuten dat vereisen, de reeds eerder door de partijtop genomen beslissingen te bespreken en uiteindelijk te ‘bevestigen’.

Dàt partijbestuur, waarvan voorzien werd dat het deze week donderdag de deelname aan de nieuwe Aalsterse coalitie, zoals gebruikelijk op voordracht van de partijleiding zou goedkeuren, waarna hun besluit aan een later geplande  ledenvergadering zou worden voordragen, gaat, wegens gebrek aan eenduidigheid bij die partijtop, NIET door.

(volgens de allerlaatste berichten (24/10 09:40) zou het partijbestuur donderdag toch doorgaan, dus blijkbaar heeft men toch reeds een compromis gevonden)

Dit alles, om duidelijk te maken, wat men dient te verstaan onder ‘democratische partijwerking’.

Wat volgt, zijn mijn ‘aan zekerheid grenzende veronderstellingen’, waarom men het partijbestuur uitstelt: (had uitgesteld)

– Ofwel wilt men de tijd nemen om voor de geplande ledenvergadering, (voorafgegaan door een partijbestuur), een consensusvoorstel tussen de ‘Van Den Steen-‘ en de ‘De Smedt-‘vleugel te vinden,

– ofwel hoopt men daartegen het van de NV-A  en CD&V gedaan te krijgen dat er voldoende bijkomende socialistische accenten (of een bevoegdheidsverschuiving?) in de bestuursovereenkomst komen te staan.

Om het even hoe de zaken evolueren, de Aalsterse SP.A komt hier hoe dan ook als verliezer uit.

Als zij uit het bestuursakkoord stapt, desavoueert zij niet alleen haar voorzitter, alsook haar huidig eerste schepen, maar verliest zij de komende zes jaar ook elke ‘weging’ op het beleid.

Als zij, zelfs mits enige bestuursakkoordaanpassingen of -verduidelijkingen, verder met deze coalitie gaat, riskeert dat er binnen haar afdeling, in navolging van het nationaal voorbeeld, een soort ROOD-afspliting  ontstaat.

Misschien moet men er bij SP.A-Aalst eens aan denken om  voorzitter, die, wat  ‘blunders’ betreft, lang niet aan zijn proefstuk toe is, te bedanken voor ‘bewezen diensten’. Misschien moet de partijafdeling eens een duidelijke keuze maken: Ofwel volgt zij haar nationaal voorbeeld, en blijft zij binnen het centrum zwalpen, en tracht daar voort, behalve de minderbedeelden, ook de betere middenklasse ten dienste te zijn (zoals de CD&V en O.VLD doet). Ofwel stelt zij het opkomen voor de armen, kansarmen,  minderbedeelden, en lage-loners, als prioritaire doelstelling, ook al kost dat heel wat ‘middenklasse’-aanhang. Met andere woorden: een keuze tussen het socialisme en het links-liberalisme.

Mijn inziens had, met de huidige politieke machtsverhoudingen, de SP.A in Aalst maar één enkel schepenambt moeten opeisen (en zou dat gekregen hebben); Namelijk dàt van OCMW en sociale zaken. Alle andere bevoegdheden mochten gerust aan de andere coalitiepartners worden overgelaten. De machtsverhouding binnen het schepencollege zou weliswaar niet aan de verkiezingsuitslag beantwoorden, en ANN Van De Steen zou inderdaad haar ego opzij moeten zetten, maar diegenen aan wie de SP.A haar bestaansrecht ontleent, zouden er in ieder geval beter mee varen dan wat nu, met om het even welk scenario, het geval zou zijn.

En de SP.A-Aalst zou met recht en reden kunnen zeggen dat zij een socialistische partij is. Wat waarschijnlijk een Vlaamse primeur zou zijn…

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here