Mijn grootste fan: Sanne Nieulandt…

Aalst (redactie/mas) We vroegen Sanne Nieulandt van N-VA wie haar grootste fan was. Mijn ventje, Filip Vyverman, was het spontane antwoord. Belg.be stelde 5 vraagjes aan hem. 
1 Je band met aalst ?
Mijn band met Aalst is redelijk intens. Ik ben opgegroeid in Erembodegem en spendeerde van daar uit mijn wildste jaren in het centrum van de stad. Ik ging zowel naar het Sint Maartensinstituut als naar het Sint-Jozefscollege (lang verhaal) en dronk mijn eerste pinten in helaas vergane glorieën zoals de Tuf, the Fix en de Madelon op de Grote Markt.
Toen ik met Sanne (die ik leerde kennen bij een studentenclub die zich richt op de pendelende Aalsterse studenten – Caepa Vestigia) ging samenwonen in het centrum van de stad, raakten we snel nog meer betrokken bij het sociale leven in Aalst. We zetten toen samen heel wat stappen in het carnavalmilieu en zijn daar vandaag na het lidmaatschap bij een aantal groepen, mee te werken aan de campagne van enkele (kandidaten) prins carnaval en één van de leden van carnaval-boysband de Fleksies te zijn, nog altijd van dichtbij bij betrokken. Ik richtte ooit ook samen met een aantal voetbalmakkers van bij SK Erembodegem de MTSA-club SV d’Aa Beloften op, maar daar voetbal ik intussen al enkele jaren zelf niet meer mee.
Twee kindjes en een verhuis naar de Faluintjes later, wordt de link met de stad steeds professioneler, of beroepsmatiger, als dat duidelijker is. Ons bedrijf, vandaag Nieulandt Recycling, vroeger CNA Recycling en CNA Containers, is geen onbekende naam in de stad, denken we. Door te verhuizen van de Tragel naar het Wijngaardveld werd in elk geval onze lokale verankering en investering in de toekomst redelijk duidelijk. Ik ben ook trots lid te zijn van serviceclub 51 in Aalst en ben intussen ook een half jaar voorzitter van de lokale afdeling van UNIZO. En ondervoorzitter van vzw Wijngaardveld.
Maar beide functies hebben natuurlijk niets te maken met de campagne van mijn vrouw. Of toch zo weinig mogelijk. Aangezien wij samen werken en dus eigenlijk bijna de hele dag bij mekaar zijn, spreekt het voor zich dat mijn ervaringen bij al die verenigingen ook hun invloed hebben op de manier waarop zij over Aalst en bijvoorbeeld het lokale bedrijfsleven denkt. Maar ik vind dat eerder een verrijking dan dat het een probleem zou zijn. Ik ben er in elk geval zelf wel van overtuigd dat ik, bijvoorbeeld tijdens het debat van UNIZO in september of onze aktiviteiten ter gelegenheid van Dag van de Klant onlangs, voldoende neutraal was.

2 Wat doet politiek met een partner, met Sanne ?

We moeten een koe een koe durven noemen, eigenlijk is politiek iets wat mij al veel langer intrigeert dan Sanne. Ik studeerde ooit zelfs een tijdje politieke wetenschappen en haalde daar (niet iedereen zal het geloven) zelfs nog goeie punten op de louter politieke vakken. Het is dus een beetje logisch dat wij het ook thuis vaak over politiek hadden en nog altijd hebben. Vooral ook omdat je als bedrijfsleider in onze stad sowieso vaak in contact komt met politici van verschillende strekkingen. Zeker als je eerder aan de geëngageerde kant bent zoals wij. Of als je betrokken partij bent in een dossier zoals de Tragel.

Maar sinds Sanne zichzelf in de strijd wierp, is het natuurlijk allemaal nog een beetje intenser. Heel stiekem moet ik toegeven dat ook lokale politiek altijd al in mijn hoofd gezeten heeft en dat in de aanloop naar deze verkiezingen wel eens enkele gesprekken in die richting plaatsgevonden hebben. Maar uitgerekend zij heeft me dat toen afgeraden. Omdat ze mij soms iets te rechtlijnig of noem het net iets te weinig diplomatisch vindt. Mja, meer dan waarschijnlijk heeft ze daar wel gelijk in. Ik schrok dus wel een beetje toen zij ineens vertelde dat ze zichzelf klaar en de tijd rijp vond om zich te manifesteren.

3 Wat je zo menselijk apprecieert aan Sanne ?
Ik zou geen twaalf jaar getrouwd zijn en eigenlijk zelfs al van daarvoor elke dag samen met haar op kantoor doorbrengen, als ik haar geen ontzettend sympathieke en verstandige vrouw vind. We denken over heel veel dingen krek hetzelfde. Zowel professioneel met de richting die we ons bedrijf willen uitsturen als familiaal waar we mekaar bijvoorbeeld niet voortdurend tegenspreken als het over de opvoeding van onze kinderen of de kleur van het behangpapier gaat. We hebben zelfs dezelfde culinaire- en muzieksmaak, want we gaan met de regelmaat van een klok naar optredens waar jan met de pet niet altijd bij wil zijn en genieten samen ontzettend van lekker eten.
Het klinkt een beetje zeemzoet misschien, maar ik vind vooral haar nuchterheid bij momenten indrukwekkend. Ik ben vaak de man van de wilde ideeën, zowel thuis als op het werk. Ik denk soms dat ik de aardbol helemaal alleen van richting kan doen veranderen, maar zij staat ook op zo’n momenten zo stevig met haar voeten op de grond, dat ze mij heel vlotjes uit de lucht haalt als ik weer eens aan het zweven ben. Als het niet negatief zou klinken, zou ik zeggen dat ik aan haar vooral apprecieer dat ze zo gewoon is. Maar dan op een buitengewoon positieve manier. Ik stelde ooit als campagneslogan “gewoon Sanne” voor. Maar dat klinkt eigenlijk niet positief genoeg. Maar ze staat er wanneer ze er moet staan. Een voorbeeld: toen tijdens Dag van de Klant de markt eivol stond, stond één iemand daar gewoon (ik zeg het weer) te staan, maar op die manier ook bijzonder aanwezig te zijn. Snap je wat ik bedoel?
4 Wat je zo politiek apprecieert aan Sanne ?
Ik weet wat ze in haar mars heeft als het over (bedrijfs-)beleid gaat. Hoewel ik de grote mond heb en in de krant of op tv kom als hier iets te vertellen is, heeft zij achter de schermen eigenlijk de touwtjes strak in handen. Die nuchterheid die ik hierboven al beschreef, is volgens mij ook politiek haar grote troef. Ze is zeker niet de tafelspringer die de dag dat ze aan de mensen die met de lijstvorming bezig waren liet weten dat het licht op groen stond, al droomde van posities, postjes en aanzien. Integendeel. Maar ze hoopte wel dat ze een aantal goeie ideeën waar ze achter staat, mee zou kunnen uitwerken en de kans zou krijgen om haar visie op zijn minst uit te leggen en als het even kon ook te realiseren. In de loop der weken wordt dat verwachtingspatroon wel wat aangescherpt. Maar dat is logisch. Je krijgt zo ontzettend veel positieve reacties en, misschien tegen de verwachting in, zo heel weinig negatieve, dat je misschien wel begint te geloven in iets meer dan een figurantenrol op een ambitieuze lijst. Maar ook daar blijft ze altijd bijzonder nuchter in. Bewonderenswaardig. Zij is volgens mij één van die vissen die je in gelijk welk water mag gooien, ze zal wel zwemmen. En ze zal dat ook goed doen. Heel goed zelfs. Maar ik mag daar niet in overdrijven, want ik ben lichtjes bevooroordeeld.
5  Waar je van droomt politiek bekeken, ?
Zoals ik al zei, ik ben de dromer die aan het lijntje moet gehouden worden. Dus moet, volgens mij, als je in de politiek stapt je doel de top zijn. President van de Verenigde Staten wordt moeilijk, zelfs van Europa zal al niet zo evident zijn en ook om Vlaams minister-president te worden zijn wel al enkele capabele kandidaten te vinden. Alle gekheid op een stokje, door met haar samen te leven en samen te werken, ken ik haar capaciteiten als geen ander. Die stralen echter misschien niet altijd van haar af, vooral omdat ze daar zelf steeds bijzonder bescheiden over is.
Wat dus van haar misschien nooit een stemmenkanon zal maken. Dat is jammer, maar dat wil niet zeggen dat haar ideeën en talent nergens kunnen gebruikt worden. Misschien eerder als een soort “backbencher” dan in een publieke functie. Maar als ze het geluk zou hebben om in de gemeenteraad te geraken, dan gaan ze in de commissies waar ze lid van wordt een heel waardevol lid hebben, daar ben ik zeker van. Hoewel ik er van overtuigd ben dat ze meer in haar mars heeft. Maar dat zegt meer dan waarschijnlijk iedereen wel van zijn of haar poulain, niet?
Belg.be is niet verantwoordelijk voor de inhoud.
 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here