Dagboek Reis Filippijnen aflevering 3

Mijn schoonbroer opent te deuren en er is zichtbaar gekuist. De tv, tafel en zetels staan nog onder de plastiek maar die is snel verwijdert. Er ligt reeds water en cola in de frigo, er wordt ook Pandesal en Koeken op tafel gebracht die mijn schoonbroer vooraf heeft afgehaald. Mijn schoonbroer opent te deuren en er is zichtbaar gekuist. De tv, tafel en zetels staan nog onder de plastiek maar die is snel verwijdert. Er ligt ook reeds water en cola in de frigo, er wordt ook Pandesal en Koeken op tafel gebracht die mijn schoonbroer vooraf heeft afgehaald.

Na alles te hebben uitgepakt gaan we richting SM, de Super Mall. Het is een leuk weerzien met mijn favoriete plaats op een paar minuten van ons huis. De vele restaurantjes, winkels en supermarkt lijken er mij, net als de bevolking, toe te lachen.

Na de nodige eerste aankopen, ga ik even langs KFC, waar ik voor mijn gezelschap en mezelf 2 family buckets fried chicken, rice and mashed potato’s haal. Na het avondeten neem ik afscheid van oom en tante en kijk ik nog wat naar de t.v. Ik ben moe van de reis, maar door Het uurverschil slaap ik niet onmiddellijk in. Ik besluit nog wat in mijn magazine te lezen en Slaaprond 1 uur in de ochtend.

Dag 3

Ik open mijn ogen, het is reeds klaarlichte dag. Even op mijn horloge kijken, het is zowaar na 10 uur in de ochtend. Tijd voor een verfrissende douche. Waarom niet mijn kleren wassen, deze keer moet ik niet op mijn vrouw rekenen, dus aan de slag. Veel was heb ik niet, enkel mijn kleding van de gisteren. Gelukkig had ik gisteren waspoeder meegebracht. Nadien een lekkere tas koffie en schoonbroer Sonny verwittigen dat ik met mijn PC naar SM ga voor een nieuwe kabel. In België betaal ik hiervoor 75 €, hier heb ik 500 peso’s neergeteld of minder dan 10 €.

De crisis in Europa is hier ook voor mij duidelijk. 3 jaar geleden kreeg je voor 1 € nog meer dan 70 peso’s, nu 54,5… Hopelijk gaat de crisis in Europa voorbij zodat we terug meer kunnen doen met onze Eurootjes ;o) Er is wel zéér veel volk in SM, maar op zondag is dat normaal. Voor vele Filippijnen is dit de enige echte vorm van ontspanning na een week noeste arbeid. Ik ga ook nog even langs bij Lynderm om een afspraak te maken voor wat Wellness morgenvoormiddag, 11 uur lijkt mij goed, dan kan ik aansluitend gaan eten en een Film meepikken. Tijd om huiswaarts te keren, eerst nog gezorgd voor het 4 uurtje, Yasmijn reist en Lekkere Verse Tilapia. Ook de honden en kat van mijn schoonbroer niet vergeten.

Ik kom buiten de SM, een oude bekende tricyclechauffeur ziet mij staan en wenkt onmiddellijk. Hij haalt zijn tricycle, “Villa De Oro, Sir”, Oo zeg ik en wijle weg. In de namiddag krijg ik nog onverwachts bezoek van schoonbroer Carlos Magnaye en zijn dochter Tintin. Ze hebben een lekkere Buko Pie meegebracht. Ik maak koffie en geef hen Belgische Chocolade als “Pasalobung”, op die manier zijn we beiden tevreden. Wanneer hij mij verlaat verteld hij nog dat ik hem bij het minste probleem steeds kan contacteren. Ik bedank hem en neem afscheid.

Aan Sonny heb ik ondertussen gevraagd of hij het avondeten wil klaarmaken. Hij zal de vis bakken en de rijst klaarmaken. Ik zorg voor een schotel bijpassende groenten. Op tv kijk ik ondertussen naar de voorbereidingen voor de begrafenis van de gevallen engel, Whitney Houston, een artieste die ik steeds heb bewondert. Tja, geld en roem maken zeker niet altijd gelukkig…

Na een frisse Cerveza Negra keer ik naar mijn bedje voor een verfrissende nachtrust.



Dag 4 :

Ik word wakker en hoor de malse regen zich zacht neervlijen op de onbevochtigde grond, de lucht is grijs en het is nog geen 6 uur in de ochtend. Mijn nachtrust was niet zo heel lang, maar goed. Beneden maak ik mij een geurige kop koffie “classico” met een paar boterhammen belegd met suikervrije choco. Het programma op tv tijdens dit vroege uur gaat over koken, gisterenavond was er ook al “the voice USA”, de programmatie verschilt
in wezen weinig van deze in België al is deze minder serieus en wordt er meer gelachen, tenzij je naar TV Maria kijkt natuurlijk ;o))

Ik rust nog wat uit in de zetel en neem om 9u20 de tricycle naar SM. Tot mijn ontstelling Gaat de Mall pas om 10 uur open, dus maak ik nog een stevige wandeling van SM over Centennial Gardens naar Robinson. Rechtover Robinsons staan mooie tweedehandswagens te koop. Hoewel ik interesse heb in een wagen vraag ik de prijs niet. Als “witte” zou die alleen maar héél hoog liggen. Morgen komt “Tito Blas” en die zal mij vergezellen op zoek
naar het geschiktste voertuig.

Ondertussen is SM open en ga ik naar ACE Hardware om te kijken of ik gegevens kan vinden om een degelijke keuken te kopen. Ik vind er gegevens en kijk deze na via internet in Netopia, het internetcafé. Het zijn leuke modellen en ik hou het contact bij om te gebruiken als mijn budget het nog toelaat. Tijd voor een weldoende massage in Lynderm. Al mijn spieren doen nog pijn en de massage doet deze niet volledig verdwijnen, maar er is wel beterschap.

Terug in onze woning neem ik samen met mijn schoonbroer Sonny, contact op met een persoon die kan zorgen dat ons beveiligingssysteem stilaan vervolledigd wordt. Deze namiddag zullen ze een offerte maken, maar uiteraard kan dat hier ook morgenzijn ;o))

De zon is van de partij dus ga ik nog wat zonnebaden en genieten van de warmte. Om 18 uur wordt het hier steeds onmiddellijk donker. Dan is er tijd voor Will Time, Big Time op TV 5. Het is een programma in het Filipino (Tagalog), maar ik kan toch de grote lijnen volgen.

Dag 5

Vandaag ben ik om 9u30 in het land der wakkeren gekomen. Deze nacht om 2 uur lag ik nog wakker. Een pilletje Lormezetepan zorgde ervoor dat ikin slaap viel. Vanmorgen heb ik gauw de was gedaan, een tas koffie gedronken en Tito Blas welkom geheten.

Samen met hem gingen we eerst te voet op zoek naar een geschikt voertuig als familiewagen. In Santa Rosa keken we een Chevrolet na, een wagen met 6 plaatsen. We besloten echter dat de wagen blijkbaar niet ons vertrouwen kon genieten. Twee Honda CRV’s en een paar Isuzu’s later, waar men écht té veel van vroeg,viel ons ook op een Mitsubishi Adventure. Een leuke wagen die ook goed draaide. De radiator en de bevestigingspunten aan de motor toonden aan dat de motor of gereviseerd of zwaar behandeld was geweest.

Onze zoektocht eindigde in Manila waar we een wagen van een advokate te zien kregen die wel wat jaren had maar blijkbaar zéér goed was onderhouden. We slaagden erin de Toyota Revo nog 55 000 pesos in vraagprijs te laten dalen, de papieren door de verkoper in orde te Laten brengen en extra een nieuwe radio te laten aanbrengen. De deal werd gesloten, nu nog Het thuisfront verwittigen, waar men wel wat verwonderd was van de vlugge gang van zaken.

De wagen leek echter een mooie kans om een stevig voertuig te hebben, dat net niet te groot is om in onze garage onder te brengen én plaats bied aan 9 tot 12 personen!

’s Avonds, na afscheid te hebben genomen van Tito Blas én na via facebook met het thuis-front contact te hebben gehad kreeg ik telefoon van Gaspart. Blijkbaar waren in Tagaytay nog wat buitenlanders geïnteresseerd mij te ontmoeten en ik werd uitgenodigd. Mijn gastheer Wordt de Ambassadeur van Groot-Brittannië.

Ik vermelde dat ik zal komen op voorwaarde dat ik reeds kan beschikken over mijn wagen. Vanavond nog wat televisie kijken en mijn bedje in ;o))

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here