Is links-liberalisme een mythe? In de VLD blijkbaar wel

Jean-Marie Dedecker schrijft in zijn 'langverwachte' boek "Rechts voor de Raap" dat links-liberalisme een contradictio in terminis is. Wellicht doelt hij op de term 'links-liberale VLD-er'. Spirit is benieuwd of mensen als Patrick Vankrunkelsven en Sven Gatz na de zoveelste uitspraak die de verhoudingen in hun partij pijnlijk duidelijk stelt, naar hun schoenen kunnen blijven kijken.

Het is al een hele tijd duidelijk dat de VLD naar rechts aan het zwenken is. De door Karel De Gucht aangekondigde volkspartij in het centrum is er door intern geruzie niet gekomen. Ondertussen laat de partijtop hun rechtse spreekbuis overuren draaien. Zowat elke regeringsbeslissing, Vlaams of federaal, wordt door friendly fire zwaar onder vuur genomen. Dedecker kan niet wachten om met zijn minder tactisch aangelegde partner in crime Hugo Coveliers en zijn Vlaams Belang in een regering te stappen.

Spirit heeft best begrip voor de frustraties van kijkcijferkanon/backbencher Dedecker, net zoals we stilaan medelijden beginnen te krijgen met de links-liberale excuustruzen van zijn partij. Zij mogen opdraven als het gaat om ethische kwesties of andere zaken waar het links- en het rechts-liberalisme elkaar vinden. Maar als het er echt om gaat, horen we hen niet. De flat tax, het anti-openbaar vervoerdiscours, de desinteresse voor duurzame energie, het eenzijdige law-and-order-verhaal: ze incasseren en zwijgen. Wat is nu precies de links-liberale invloed bij de VLD? Wij zien ze niet. De blinde vlek van Dedecker is in dat licht nog begrijpelijk.

heeft best begrip voor de frustraties van kijkcijferkanon/backbencher Dedecker, net zoals we stilaan medelijden beginnen te krijgen met de links-liberale excuustruzen van zijn partij. Zij mogen opdraven als het gaat om ethische kwesties of andere zaken waar het links- en het rechts-liberalisme elkaar vinden. Maar als het er echt om gaat, horen we hen niet. De flat tax, het anti-openbaar vervoerdiscours, de desinteresse voor duurzame energie, het eenzijdige law-and-order-verhaal: ze incasseren en zwijgen. Wat is nu precies de links-liberale invloed bij de VLD? Wij zien ze niet. De blinde vlek van Dedecker is in dat licht nog begrijpelijk.

Links-liberalisme draait om de drie kernbegrippen vrijheid, verantwoordelijkheid en gelijke kansen. Vrijheid als tegenpool van de dogmatische aanpak van conservatieve partijen: je laat mensen vrij in hun handelen, zolang ze anderen of de gemeenschap niet schaden.

Gelijke kansen, de nare droom van extreem-rechts: omdat niet iedereen het geluk in de schoot geworpen krijgt geven we iedereen een faire kans, en als het nodig is een duwtje in de rug. Verantwoordelijkheid, als antipode van het rauwe kapitalisme: je bent verantwoordelijk voor jezelf, maar ook voor de gemeenschap.

Voor Jean-Marie Dedecker is het politieke landschap heel eenvoudig: het wordt opgedeeld in rechts en links. En hij laat er geen twijfel over bestaan: de VLD hoort bij rechts. Bart Somers spreekt hem alleszins niet tegen. De stilte bij de VLD toont aan dat er echt wel nood is aan een links-liberale partij die voor haar ideologie uitkomt aldus Geert Lambert, Voorzitter spirit.

LAAT EEN REACTIE ACHTER