“Dat Michelle Martin, met een veroordeling tot 30 jaar gevangenisstraf en een eerdere veroordeling tot 5 jaar, nu al kan vrijkomen, is moeilijk te begrijpen”, stelt N-VA-Kamerlid Sophie De Wit. “Martin heeft nog maar de helft van haar straf uitgezeten. Bovendien mangelt het aan de communicatie met de slachtoffers: die moet sneller en beter gebeuren. Luisteren naar de slachtoffers is zeker in deze zaak een conditio sine qua non.”

De Wit: “De vervroegde invrijheidstelling kan een goede manier zijn om iemand onder begeleiding voor te bereiden op zijn terugkeer in de maatschappij. Maar in deze zaak ligt dit net iets anders, Martin heeft die kans vroeger al gehad en toen volledig verspeeld. Na haar veroordeling in 1989 heeft ze nog zwaardere feiten gepleegd.”

“Voor ons is het dan ook duidelijk: de regels voor de vervroegde invrijheidstelling moeten strenger, zeker wanneer iemand in het verleden al veroordeeld is geweest. Het kan niet dat Michelle Martin nu door de mazen van het net glipt door een fout in de wet. Omdat het vonnisgerecht dat destijds de zaak behandelde de correctionele rechtbank was en niet het Hof van Assisen, wordt mevrouw Martin nu juridisch-technisch niet aangezien als recidiviste en komt ze in aanmerking voor vervroegde invrijheidstelling. Dit is onaanvaardbaar. De N-VA heeft hier een tijd geleden dan ook al een wetsvoorstel voor ingediend dat we hopelijk spoedig kunnen behandelen.”

“We moeten nog afwachten of het parket in beroep gaat … Ik kan alleen maar hopen dat politie en parket de eventuele vervroegde vrijlating van Michelle Martin nu wel nauwgezet zullen opvolgen. Martin heeft in het verleden al getoond er niet voor terug te deinzen om nieuwe feiten te plegen. Hopelijk kan dit ook een signaal zijn dat de besparingen op deze taken van de justitiehuizen, niet geoorloofd zijn. Minister Turtelboom moet haar besparingen in deze sector opbergen.” zegt De Wit.

Bron: N-VA