AALST. In mei 2012 waren er in Aalst 1408 werkloze jongeren. Dit cijfer ligt 10% hoger dan vorig jaar. Harde cijfers wanneer je weet dat het gros van deze jongeren actief op zoek gaat naar werk en hiervoor vaak een beroep moet doen op de interimkantoren. Een groep jongeren maakten vandaag in Aalst de ervaringen bekend die zij meemaken met de interimkantoren. Deze verhalen zijn soms ronduit hallucinant. 

Van januari 2012 tot juni 2012 hebben ze samen in Aalst meer dan 100 werkzoekende jongeren van 18-25 jaar bevraagd aan de interimkantoren. Van deze verhalen maakten ze een analyse waaruit volgende zaken steeds weer naar voor kwamen:

“De vacatures waar wij naar vragen zijn zogezegd altijd net ingenomen, maar blijven wel aan het raam hangen of op de website staan. Ze bellen ons of sturen een bericht voor een job, we bellen meteen terug of vliegen naar het interimkantoor om dan te horen: ‘Sorry, de job is reeds ingenomen.’ Ze beloven ons vast werk, maar het komt er niet van! Ze geven niet alle nodige informatie of verkeerde informatie over de job. We moeten onze cv meerdere keren afgeven in hetzelfde kantoor omdat ze deze niet bijhouden of simpelweg weg gooien.
Er wordt geen rekening gehouden met ons profiel, opleiding of gevoelens.” aldus Hanne Kaj, Uitbouwwerker bij KAJ Nationaal.

Isabelle De Wuffel en Dam Van de Putte van Animo:  “De ervaringen staan in schril contrast met het beeld dat veel mensen in de maatschappij hebben over werkzoekende jongeren, namelijk: dat zij luiaards zijn die niet willen werken terwijl er toch zoveel openstaande vacatures zijn. Dit maakt dat zij zich overal moeten verdedigen, bewijzen en verantwoorden. Dit is niet alleen onterecht maar ook zeer frustrerend en uitputtend.

Velen van heb komen hierdoor ook steeds vaker in de problemen. Ze willen beginnen aan hun toekomst, maar bepaalde systemen binnen de interimkantoren steken hier hardhandig een stokje voor. Zij kunnen geen eigen leven uitbouwen, geen lening aangaan om een auto te kopen of een huis te huren. Anderen die al zelfstandig wonen moeten dit vaak weer opgeven, zo zijn er jongeren die moeten intrekken bij een vriend omdat hij zijn huishuur niet meer kon betalen.”

Ook in VDAB-kringen stelt men zich al langer vragen bij de werking van meerdere Interimkantoren. (mas)