Hoegaarden maakt depressief !

Door de sluiting van Hoegaarden zet de ontworteling van tradities en geschiedenis zich op een zeer exemplarische manier voort. Velen vragen zich af hoe het toch komt dat er zovele mensen depressief zijn en worden. Of, hoe het toch mogelijk is dat er 7 Belgen per dag zelfmoord plegen ? Het antwoord ligt o.m. in Hoegaarden !

De toenemende 'rationalisaties' – letterlijk te vertalen als 'verstandige' of is het 'verstandelijke' (?) beslissingen – laten geen enkele emotie toe. Hoe lang en hoeveel mensen ook geploeterd en gezwoegd hebben om met fierheid en trots, in vaak moeilijke omstandigheden, iets te maken en te scheppen doet er al lang niet meer toe.

Dat zulke waarden niet met geld -zelfs véél geld- te kopen is, moet je niet aan de hedendaagse gedepersonaliseerde zakenman trachten te slijten. Hij doet immers wél en ziet niet om. Zijn blik staat op oneindig. Verdwaasd en beneveld door de roes van véél en méér en vooral ook 'groter'. Megalomanie. Een ernstige ziekte, waarvoor geen pillen bestaan.

Hier en daar – en hoe langer hoe minder- is er nog een familiezaak die begrijpt wat we hiermee bedoelen. Zeven dagen op zeven zwoegen om een goed product te maken. Zonder tijd en stonde te rekenen. Klantvriendelijk zijn. En vooral ook, samen met anderen, in grote solidariteit samenwerken en -leven. In arbeidsvreugde én -verdriet. Delen is immers helen.

In een tijd waar nog maar 6 op 10 werkenden voldoening zeggen te hebben in hun job, klinkt zoiets melig en onbegrijpelijk. Uit de tijd en oubollig. Hoe kàn nu zoiets bestaan ? Werken doe je toch niet voor je plezier ? Je bent daar toch niet persoonlijk bij 'betrokken'..!?

Het zijn echter nét die zgn.'oubollige waarden' als vriendschap, solidariteit, scheppen, eigen identiteit, vaste rituelen, kleinschaligheid

LAAT EEN REACTIE ACHTER