Open brief aan federale premier Guy Verhofstadt

Geachte heer Eerste Minister, Het Samenwerkingsverband van Ouder- en Belangenverenigingen bij Scheiding (SOBS) heeft met veel belangstelling kennis genomen van de hele beleidsverklaring van 11 oktober 2005. Het wenst u en uw regering veel succes toe met de praktische realisering van de maatregelen. SOBS is verontwaardigd, teleurgesteld en boos over een deel van de federale Beleidsverklaring.

Verontwaardigd omdat intrafamiliaal geweld seksistisch benaderd wordt. Teleurgesteld omdat er niet verwezen wordt naar het wetsontwerp van uw minister van Justitie dat gelijkmatig verdeelde bewaring van het kind bij scheiding van de ouders ("beurtelingse huisvesting") als norm vooropstelt. Boos omdat het nefaste seponeringsbeleid (vanwege de parketten) ten opzichte van de boycot omgangsrecht niet ongedaan gemaakt wordt.

1. Seksistische benadering intrafamiliaal geweld

Op blz 15 van uw beleidsnota (hoofdstuk Justitie en veiligheid) lezen we: "Onze maatschappij sluit nog steeds de ogen voor het geweld dat vrouwen ondergaan. Dagelijks zijn er duizenden die door hun partner worden geslagen, beledigd en bedreigd. België wordt niet gespaard door dit weerzinwekkende fenomeen. Samen met alle procureurs-generaal ontwikkelen we een model dat verplicht zal worden toegepast in alle arrondissementen en het parool duidelijk zal aangeven, namelijk: nultolerantie."

SOBS is het volstrekt oneens met deze stellingname:

– u huldigt het principe "waar rook is, is vuur": het is niet omdat de meeste vrouwenverenigingen van dit land beweren dat mannen gewelddadig zijn, dat dit effectief zo is. De meeste klachten wegens intrafamiliaal geweld horen thuis in een echtscheidingsprocedure: Artikel 231 B.W. bepaalt dat men de echtscheiding kan verkrijgen op basis van gewelddaden, mishandelingen of grove beledigingen: dit is de echte reden van de meeste klachten wegens intrafamiliaal geweld, want wie zo'n scheiding wint krijgt van de rechter de kinderen toegewezen en mag aan zijn (haar) ex levenslang onderhoudsgeld vragen. We hebben een licht vermoeden dat nogal wat klachten wegens slagen en verwondingen bedoeld zijn om de rechter te beïnvloeden. We begrijpen de sympathie voor het (vermeende) slachtoffer, maar we vinden dat de grootste voorzichtigheid in acht genomen moet worden als er een klacht is die later moet dienen in een echtscheidingsprocedure.

– een probleem dat vooral voorkomt in Afrikaanse of Zuid-Amerikaanse landen wordt hier voorgesteld als Belgisch. Wij ontkennen dat: Belgische mannen zijn niet gewelddadiger dan Belgische vrouwen. Daarbij : Belgische mannen kroppen alles op.

– de term "geweld" is vaag. Voor de Verenigde Naties is dat "… minstens één keer in het volwassen leven een fysiek en ongewild contact …". Volgens gewone mensen (zoals wij) is geweld iemand blauwe plekken bezorgen, een bloedneus slaan of in het ziekenhuis meppen. Kortom, niet "wat trekken en duwen" maar "slagen en verwondingen". We missen overigens de uiterst belangrijke onderverdeling in fysiek, psychisch en seksueel geweld.

– een recente studie van Ellen Govaerts (VUB) toont inderdaad aan dat er ook veel geweld tegen mannen gepleegd wordt: www.vub.ac.be/wetenschapswinkel/2004-2005/thesis_EG ovaerts_Zijn.pdf

– meer dan 150 internationaal bekende wetenschappelijk gefundeerde studies wijzen uit, dat zowat 50 % van het intrafamiliaal geweld door vrouwen wordt gepleegd en de overige 50 % door mannen.

Zie bijvoorbeeld: HUISELIJKGEWELD en VERITEVIOLCONJ

Uit dat alles blijkt dat het is aangewezen intrafamiliaal geweld zowel van mannen als van vrouwen te bestrijden. Uw eenzijdige voorstelling van zaken is onbillijk en ongerechtvaardigd en een ware belediging voor de mannen die zelf slachtoffer geworden zijn van intrafamiliaal geweld.

Wij verzoeken u dan ook met de meeste aandrang intrafamiliaal geweld als gender-neutraal te bestempelen en zowel dat van vrouwen als van mannen te bestrijden. Mogen wij daarbij aandringen dat u deze invalshoek ook zou willen overmaken aan de procureurs-generaal met wie u dat bestrijdingsmodel met nultolerantie zult opstellen ?

2. Wetsontwerp beurtelingse huisvesting : wat nu ?

Wij citeren uw eigen Persdienst (3 december 2004): "Op voorstel van mevrouw Laurette Onkelinx, Minister van Justitie, keurde de ministerraad het voorontwerp van wet goed dat streeft naar de gelijkmatig verdeelde bewaring van het kind bij scheiding van de ouders, en naar reglementering van de gedwongen uitvoering inzake bewaring van het kind." De volledige tekst van dit persbericht staat op http://presscenter.org/archive/20041203/105713/?lang=nl
SOBS stelt met spijt vast dat er in de beleidsnota geen enkele verwijzing naar dit wetsontwerp (http://www.dekamer.be/FLWB/pdf/51/1673/51K1673001.pdf) gemaakt werd. Op 3 december 2004 hebt u ons (en alle gescheiden vaders) gelukkig gemaakt, want het wetsontwerp moest een einde maken aan de willekeur van rechters die de hoofdverblijfplaats van de kinderen bijna altijd bij de moeder bepalen en bij onenigheid van ouders een ongelijke en onbillijke verblijfsregeling bij vonnis vastleggen. Het wetsontwerp, dat de facto de goedkeuring van de parlementaire meerderheid van dit land moet hebben, is nog steeds in behandeling bij de subcommissie Familierecht. Een impuls vanwege uw justitieminister naar de Kamer toe om het wetsontwerp zo vlug mogelijk goed te keuren zou bijzonder welkom zijn. Ook deze nefaste discriminatie van vaders tegenover moeders willen wij zo vlug mogelijk weggewerkt zien. Het verblijfsco-ouderschap als norm in de wet bij niet-akkoord van de ouders zou daartoe goeddeels kunnen bijdragen.

3. Waarom geen nultolerantie voor boycot omgangsrecht?

In Omzendbrief COL 8/2005 (van 1 juli 2005) van het College van Procureurs-Generaal staat dat klachten wegens boycot omgangsrecht (431/432 S.W.) door de politie voortaan nog slechts via een Vereenvoudigd Proces-Verbaal behandeld mogen worden. SOBS is verontwaardigd over de selectieve verontwaardiging: enerzijds wil u nultolerantie wegens geweld tegen vrouwen, anderzijds is er laagste prioriteit voor boycot van het omgangsrecht. We zijn niet zozeer verontwaardigd omdat vrouwen wél beschermd worden en mannen vogelvrij verklaard worden: we zijn boos omdat kinderen het grootste slachtoffer zijn van boycot omgangsrecht. Klachten worden op elektronische drager bewaard bij de politiediensten. Ze worden niet meer doorgestuurd naar de parketten. Enkel een lijst van de klachten moet voor de 7e van de maand worden overgemaakt en enkel per uitzondering kan een klacht nog behandeld worden.
De politie zelf neemt de klachten niet meer ernstig. In het rapport van de vergadering van de Vaste Commissie van de Lokale Politie van 11 augustus 2005 op blz. 12 lezen we het volgende :

"Een aantal, niet banale delicten, komen terecht binnen het vereenvoudigd proces-verbaal
(VPV) wat allerhande tegenstellingen met de wet Franchimont tot gevolg heeft aangezien
de gegevens niet worden toegezonden aan het parket terwijl je wel een slachtoffer bent en
je jezelf moet kunnen laten registreren.
De houding van de vaststellers ten overstaan van delicten waarvoor slechts een
vereenvoudigd proces-verbaal dient te worden opgesteld. Dit kan leiden tot een denken dat
ze daar in de toekomst niets meer aan moeten doen."

De overgrote meerderheid van de klachten worden dus niet eens voor behandeling in aanmerking genomen, laat staan dat er gevolg wordt aan gegeven, laat staan dat er vervolgd wordt wegens het plegen van het misdrijf. Dat betekent het opvoeren van de al ruim bestaande rechtsonzekerheid voor ouders die op basis van wettelijke beschikkingen de normale omgang met hun kinderen willen bestendigen. De faliekante omzendbrief van de procureurs-generaal moet daarom onverwijld in dat opzicht worden herzien. De klachten weigering omgangsrecht moeten omwille van hun humanitaire draagwijdte bij voorrang en zorgvuldig worden behandeld door de parketten en niet langer op grote schaal worden geseponeerd zoals dat al jaren het geval is. Ook daartoe kunt u met uw justitieminister overleggen, opdat zij het nodige doet om aan deze gerechtvaardigde aspiratie ten spoedigste gevolg te geven.

Besluit:

De verenigingen van gescheiden ouders houden hun hart vast voor een escalatie van familiedrama's: maanden geleden werd ons, bijna letterlijk, de invoering beloofd van de schuldloze echtscheiding en de beurtelingse huisvesting. In de praktijk heeft uw regering tot nu enkel het Fonds voor Alimentatievorderingen en het homohuwelijk gerealiseerd, worden klachten wegens boycot omgangsrecht niet meer vervolgd maar is er wél nultolerantie voor (vermeend) partnergeweld.

SOBS eist daarom :

1. dat de Kamer van Volksvertegenwoordigers het wetsontwerp-Onkelinx DOC51 1673/002 rond beurtelingse huisvesting met voorrang verder behandelt,

2. dat de omzendbrief COL 8/2005 van het College van Procureurs-Generaal minstens gecorrigeerd wordt,

3. dat intrafamiliaal geweld gender-neutraal wordt behandeld en dat in die zin de nodige richtlijnen worden uitgevaardigd.

Door de genoemde omzendbrief die enkel ingegeven werd door nieuwe beheermethodes inzake dossierafhandeling (zie COL 8/2005 blz. 3), maar geen rekening houdt met de humanitaire implicaties, voldoet ons land niet meer aan Artikel 9 §3 van het Internationaal Verdrag Rechten Kind (IVRK) : "De Staten die partij zijn, eerbiedigen het recht van het kind dat van een ouder of beide ouders is gescheiden, op regelmatige basis persoonlijke betrekkingen en rechtstreeks contact met beide ouders te onderhouden, tenzij dit in strijd is met het belang van het kind." Indien de omzendbrief niet vrijwillig aangepast wordt, overweegt SOBS aan de Raad van State te vragen dit ambtshalve te gelasten.

Als ervaringsdeskundigen willen we er u tenslotte op wijzen dat de invoering van de schuldloze echtscheiding op termijn de beste oplossing is om intrafamiliale drama's te voorkomen. We rekenen dan ook op spoedige indiening van een terzake volwaardig wetsontwerp vanwege de federale justitieminister en de federale regering. Een werknota ter zake is al bekend bij de betrokken volksvertegenwoordigers.

Met veel verwachting kijken wij uit naar uw antwoord op en uw aanpak van de problemen die wij u in deze brief voorleggen. Mogen wij dat antwoord spoedig ontvangen ?

Aanvaard, Mijnheer de Eerste Minister, de betuiging van onze oprechte hoogachting

vanwege
– Adams vzw Oostende
– Betrokken Ouders Antwerpen
– Belangenverdediging Gescheiden Mannen en hun Kinderen (BGMK.be) vzw Antwerpen
– Belangenverdediging Gescheiden Mannen en hun Minderjarige Kinderen (BGMK org.) vzw. Gent
– Goudi – Gescheiden Ouders Dienstbetoon door Informatie (Goudi) – http://www.goudi.be

d.i. het Samenwerkingsverband van Ouder- en Belangenverenigingen bij Scheiding (SOBS)

ondertekend door
Ghislain Duchâteau, woordvoerder

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here